1. vier meisjes deel 11


    Datum: 29-8-2018, Categorieën: Extreem, Auteur: Suze123, Bron: Gertibaldi

    om het goed te doen. Hij opende de deur van zijn kantoor en zag dat Bindi zich niet aan zijn wensen gehouden had. Ze zat naakt met haar knieën op een kussentje voor zijn bureau. Meteen voelde hij boosheid in zich opkomen. Zoals altijd wanneer een van zijn nieuwe slavinnetjes zich niet aan zijn voorschriften hield. Hij moest zich inhouden om niet met de deur te slaan. ‘Zo Bindi,’ zei hij met een stem die kokend water in één klap had kunnen bevriezen. ‘Je hebt je niet aan mijn voorwaarden gehouden.’ Met een besmuikt glimlachje om haar lippen keek ze naar hem op. ‘Ik dacht dat u mij vast liever naakt zou zien, dan in die oude katoenen onderbroek en ik die versleten bh.’ ‘Dat heb je dan verkeerd gedacht, meisje,’ zei hij, haar overeind trekkend. ‘Je straf daarvoor zal later volgen.’ Hij liet zijn handen over haar lichaam gaan en gaf haar onverwacht een harde lel tegen haar bil. Zijn andere hand greep een borst, vond de tepel en kneep venijnig. Bindi slaakte een gil. ‘Je kunt gillen wat je wil, slaafje, maar niemand zal je horen,’ siste hij in haar oor. Hij liet zijn handen weer over haar lichaam dwalen. Zijn handen wisselden van positie. Met de ene sloeg hij op haar bil en met de andere greep hij haar borst en tepel. ‘Je hebt armzalige tietjes, weet je dat. Te klein voor mijn handen. Niet zoals de borsten van Senna, die perfect in mijn handen passen.’ Bindi – boos, jaloers en vernederd – haalde uit naar Walter, maar hij ving haar hand voordat die doel raakte. ‘Wordt maar boos ...
    zoveel je wilt, klein sletje. Mij maakt het niets uit. Als je tegenstribbelt maak je het alleen maar moeilijker voor jezelf.’ Hij pakte haar ook bij de andere pols en trok haar aan haar polsen omhoog. Omdat hij groter was dan zij en een stuk sterker had hij daar geen problemen mee. Bindi jammerde klaaglijk, maar daar had hij geen boodschap aan. Hard en dwingend drukte hij zijn lippen op haar mond. Met zijn tong dwong hij haar mond open. Ze probeerde op zijn tong te bijten, maar toen hij haar twee polsen in één hand pakte en met zijn vrije hand hard in haar tepel kneep gaf ze toe. Ze tongde vol overgave terug en begon tegen hem aan te leunen. Op dat moment liet Walter haar los en deed hij een stap achteruit. Het duurde maar een halve seconde voordat Bindi haar gebruikelijke gezichtsuitdrukking terug had. Maar het was een halve seconde te lang. Walter had het genot op haar gezicht al gezien. Uit zijn broekzak haalde Walter een klein vierkant doosje. Hij maakte het open om aan Bindi te laten zien wat erin zat. Een vlindertje van goud, de vleugels ingelegd met kleine saffieren. ‘Doe wat ik wil en je krijgt deze,’ zei hij, haar kin optillend met een hand, zodat ze hem aan keek. ‘Doe je het niet Tja, dan denk ik dat Senna hem krijgt.’ Bindi zond hem een kwade blik maar knikte. ‘Trek je ondergoed weer aan,’ zei Walter, terwijl hij het doosje in zijn bureaula legde en de la sloot. ‘Maar,’ begon Bindi koppig, ‘mijn ondergoed is lelijk.’ ‘Geen gemaar Bindi. Doe wat ik wil. Als je me nog ...
«1234...7»