1. gulp open 6


    Datum: 28-8-2018, Categorieën: Homo, Auteur: AlexanderD, Bron: Gertibaldi

    Ik had verwacht dat ik na een aantal dagen slecht slapen (en natuurlijk mijn schuldgevoel) ik zo in slaap zou vallen. Tenslotte had ik niet zo heel veel echte rust gehad. Maar dat viel me dus behoorlijk tegen, ik lag te draaien en te woelen, misschien heb ik zelfs wel even geslapen, echter mijn horloge vertelde me heel wat anders op het moment dat ik de wijzerplaat bekeek. Ik controleerde de tijd zelfs nog even op mijn mobiel en daarna nogmaals op mijn laptop die ik weer had opgestart. Uit de koelkast haalde ik een pak appelsap, zette die met een glas naast mijn computer op de eetkamertafel en terwijl ik de eerste slok nam liet ik de afgelopen avond nog eens passeren in mijn gedachten. Ik had me geschaamd, dat zeker, maar dat er ook een mate van genot was geweest kon ik ook voor mezelf niet ontkennen. Het gevoel (en de gevoelens) die ik had gehad toen ik voor de twee mannen stond, naakt, met een hondenriem om mijn nek kan ik eigenlijk niet beschrijven. Dat was een combinatie van angst, schaamte, onzekerheid, maar ook van trots, geilheid en het idee dat ik grenzen kon overgaan die anderen nooit zouden willen en kunnen doorleven. Met doorleven bedoel ik dat je het moment echt voelt, je beseft wat je doet en toch dat stapje verder doet. Ik begon me af te vragen waarom ik dit opzocht, waarom ik dit allemaal wilde meemaken. Hoe kwam het toch dat ik juist dit deel van het leven opzocht, iets wat anderen zonder er over na te denken links lieten liggen?? Wat was er mis gegaan in ...
    mijn opvoeding, wat was er toch in mijn genen dat me zover bracht als ik ging in het onderzoeken van ervaringen?. Alles wat ik had gedaan en uitgevoerd sinds ik Roel was tegengekomen ging door mijn hoofd. Ik las de teksten door die ik met hem had uitgewisseld, zowel via mail als via msn. Voor mijn ogen liet ik de beelden langskomen van de foto’s, van de directe (en de indirecte) camerabeelden. Ik kon er geen antwoord op vinden en ik snapte ook niet echt waarom ik nu al weer hunkerend achter de laptop zat. Ik deed, zat in het moment en liet me meevoeren. Ik kon er niet uitstappen en hoewel ik geen idee had van waar het me zou voeren, ik liet het maar gebeuren. De mix van alle ervaringen, emoties en gevoelens bracht me ergens waar ik nog nooit was geweest, dat had ik wel door, het bracht me bij het nu; telkens bij het nu, geen verleden of toekomst. Roel was niet online, natuurlijk niet, en waarom zou hij ook. Het was nog belachelijk vroeg en het was nog maar drie of vier uur geleden dat hij en zijn gast me hadden verlaten. Ik was al weer in staat om hem nu weer een smeekmail te sturen, maar ook dat leek mij niet zo’n goed idee. Was ik het tenslotte niet geweest die hem had gevraagd om t allemaal wat rustiger aan te doen? Ik besloot mezelf te gaan douchen, lekker lang en lekker heet. De zeik van de heren die ik had ontvangen van me af te spoelen. Mijn oog viel op dit moment pas op de ijzeren ring die om mijn pik en ballen zat en ook daardoor zag ik mezelf in een soort van spiegel ...
«1234»