1. Paardenmeisje


    Datum: 28-8-2018, Categorieën: Tieners, Auteur: woody, Bron: Gertibaldi

    Als 17 jarige zoon in een dierenartsgezin, ga ik regelmatig mee met mijn moeder op huisbezoek. Ze doet zeg maar de grote huisdieren zoals paarden. Mijn vader regelt de praktijk aan huis voor de gezelschapsdieren. Op een van de dagen dat ik weer eens meeging, vroeg mijn moeder het adres even in te toetsen.”hoezo? is het een nieuwe dan”, vroeg ik, het adres inbrengend. Mijn moeder deed haar gordel om, “ja, ze zijn kort geleden hier komen wonen. Het zijn gepensioneerde mensen die paarden hebben”. Ik stelde me ze voor en we reden in het zonnetje naar het bewuste adres. Daar aangekomen zie ik net een meisje op een mooi jong paard naar buiten rijden. Bruine lange paardenstaart, blauwe overal en blote voeten. Ik zwaai naar haar en ze zwaait lachend terug voor ze het paard laat weg draven. We stappen uit en een ouder stel komt uit het huis. Het is een pracht boerderij die niet meer als boerderij gebruikt wordt. Ze stellen zich voor en lopen met mijn moeder naar de stallen. Ik kijk wat om me heen en ga op een laag muurtje zitten wachten. Lekker in de zon sluit ik mijn ogen en doezel wat weg. Opeens merk ik dat het donker wordt en open ik mijn ogen, “hoi, wie ben jij?”, hoor ik een meisje vragen. Ik hou mijn hand wat voor mijn ogen en kijk in een paar blauwe ogen in een leuk fris koppie. “ik wacht op mijn moeder, ze is dierenarts en nu bij de paarden met je vader”.”Lijkt me ruig”, antwoordt ze, “mijn vader leeft niet meer, je bedoelt mijn Opa”. Ik sta snel op, “sorry hoor, dat was ...
    niet slim van me”. Ze lacht, “Ik heet Irena, zullen we binnen wat drinken, mijn Opa kennende kan het wel even duren”. Ik geef haar een hand, ”hoi ik ben Lars, de zoon van de dierenarts, maar dat wist je al”. Ze loopt iets voor me uit en ik zie ineens dat ze andere kleren aan heeft dan toen ze op haar paard zat. “hoe heb je je zo snel omgekleed en zo, daarnet had je nog een overal aan en zat je op een paard”, vraag ik, haar observerend hoe ze er uitziet in haar zomerjurk, teenslippers en losse haren. Irena schiet in een leuke lachbui, “je hebt het waarschijnlijk over mijn zus, die rijdt paard ik zeker niet”. Binnen gekomen gaat ze me voor naar een enorme keuken. Werkelijk het modernste van het modernste staat er. “Wat wil je drinken, bier, fris, koffie, zeg het maar”. Ik kies een pilsje en ze loopt naar een soort designwand met diverse apparaten, pakt uit een kast een bierglas en tapt heel handig een pilsje. Als ze naar me toe komt kijk ik met genoegen naar haar figuur. Haar mooie stappers in haar slippers, slanke heupen en een leuk maatje borsten. Haar gezicht is smal, vriendelijk en omlijst met donkere krullen. Ze kijkt me vol terug aan, zet mijn glas voor me neer en gaat op tafel zitten. “Heb je het goed kunnen zien?”, vraagt ze, me met haar benen schommelend aankijkend. “Sorry, je bent ook zo leuk om naar te kijken”. Ik hef mijn glas, zeg proost, neem een slok en zet m’n glas weer neer, “waarom rij jij geen paard, je hebt hier alles wat je je maar wensen kan”. Ze springt van ...
«1234...11»