1. Mijn Kerstverhaal


    Datum: 11-7-2018, Categorieën: Hetero, Auteur: Zorro, Bron: Opwindend

    toch om op mijn voorstel in te gaan. Een verlate najaarsstorm, die plotseling op stak, trok haar over de streep van de laatste twijfel die ze nog had. Worstelend tegen de elementen van de natuur bereikte we mijn flat die gelukkig niet ver van ons vandaan was. Ik liet Maria de logeerkamer zien en gaf haar een handdoek en een badjas. "Als je nu die vuile natte kleren geeft, doe ik ze gelijk in de wasmachine. Dan zijn ze morgen weer schoon en droog." Maria stapte de douche in en ik nam haar kleding. Terwijl ze douchte maakte ik wat te eten voor haar. 'Ook toevallig dat ze Maria heet, in deze tijd van het jaar,' dacht ik nog, toen ik een maaltijd opwarmde in de oven.Gehuld in de veel te grote badjas die bijna over de grond sleepte, kwam Maria wat schuchter de woonkamer binnen lopen. Ik had haar eten al op tafel gezet. "En ben je al wat opgeknapt?" vroeg ik. Ze glimlachte verlegen en knikte. Maria ging zitten en begon te eten. Beter gezegd; ze begon het eten bijna naar binnen te schrokken. "Lang niet gegeten?" vroeg ik. "De eerste maaltijd in twee dagen, het is heerlijk," zei Maria tussen een paar happen door. "Ik had echt honger!" Toen ze klaar was, liet ik haar op de bank plaatsnemen. "Kijk maar even tv, dan ruim ik even de tafel op. Wil je misschien een glaasje wijn? Dat mag je toch wel?" "Ja hoor, ik ben al bijna zeventien," riep ze terwijl ik in de keuken stond. Even later hoorde ik de tv aangaan.Toen ik de kamer binnen kwam, had Maria zich makkelijk gemaakt en zat ...
    ontspannen naar tv te kijken. Ik gaf haar een glas rode wijn en ging naast haar zitten. "Nou meisje proost. Ik ben blij dat je er bent. Het is wel wat onverwacht, maar je bent van harte welkom. Alleen is tenslotte ook maar alleen." Maria keek me met grote ogen aan. "Alleen?" vroeg ze enigszins verbaasd. Blijkbaar verwachte ze dat mijn partner elk moment thuis zou komen. "Ja, had ik dat nog niet verteld? Ik ben alleen. Al jaren!!" Maria ging wat verder van me vandaan zitten en keek me wat schuw aan. Ik zag direct aan haar reactie dat ze wat onzeker werd, wat ik gelijk begreep. De positie waar ze nu in verkeerde, met alleen een veel te grote badjas aan, en dan met een man alleen met een baard, vond ze blijkbaar geen prettig vooruitzicht. Ik nam een slok van mijn wijn. "Wees maar niet ongerust meisje. Ik zou jou nooit iets doen wat je niet wilt. Dat zou ik mezelf nooit vergeven."Door mijn geruststellende woorden en de wijn, ontspande ze gelukkig. We brachten de avond verder gezellig kletsend door. "Wat ga je nu morgen doen?" vroeg ik op een gegeven moment. "Ga je weer naar huis?" Maria keek me een beetje droevig aan en haalde haar schouders op. "Ik weet het niet," antwoordde ze. Ze begon zacht te snikken. Ik had duidelijk een gevoelige snaar geraakt. "O och meisje toch," zei ik, en ik sloeg zonder na te denken mijn arm om haar heen. Als ik ergens niet tegen kan is het wel huilende meisjes. Ik gaf haar met een vaderlijk gevoel een kus op haar hoofd. Ze rook heerlijk naar mijn eigen ...