1. Grand Canyon


    Datum: 5-7-2018, Categorieën: Homo, Auteur: LorreD, Bron: Opwindend

    Na m’n vakantiejob aan de kust (zie onverwachte treinrit) had ik genoeg centjes bijeen gesprokkeld om m’n laatste droom als student te verwezenlijken. Als afscheid aan de vrijheid die het studentenleven toch bood trokken we met vijf vrienden naar de US of A, het land van de vrijheid, popcorn en the Donald. De timing was ideaal, allen hadden we net een eindwerk ingediend dus er was veel stoom om af te laten.De vliegtuigenreizen op weg naar de States waren jammer genoeg niet erg opwindend. Hoewel ik lekker knus zat tussen twee van m’n vrienden was er net te weinig bewegingsruimte en net teveel turbulentie om de wilde cinema in m’n hoofd tot leven te laten komen. Zoals sommige lezers ondertussen weten eet uw schrijver van twee walletjes, zowel zwoele welgevormde dames met curves waarin je kunt verdwalen als mannen die als Griekse standbeelden het toonpunt van erotische perfectie tentoon spreiden grijpen m’n aandacht en soms zelfs meer dan dat. Hoewel ik nog nooit iets stout met vrienden gedaan had begonnen m’n gedachten zelfs al op het vliegtuig stout te worden. Na maanden als een kluizenaar gewerkt te hebben schoten mijn hersenen vol van enthousiasme bij het idee van vrijheid.De eerste dagen nadat onze schoenzolen de broeierige Amerikaanse bodem geraakt hadden gingen in een waas voorbij. We tuften op luxueuze wijze van het ene naar het andere hotel en gaven onze ogen de kost. Zij vooral aan de natuurpracht, ik ook aan hun lijven wanneer ze nog naparelend van het vocht uit de ...
    douche kwamen, vaak met niet meer dan een handdoek om hun lijf. Door de constante stroom van vrienden die in en uit de kamers liepen had ik nog geen tijd gehad om de hand aan mezelf te slaan, waardoor de lust ondertussen hoge toppen scheerde.Toen kwam de dag dat we richting Grand Canyon trokken. Er stond een stevige hike op het menu met een pak hoogtemeters door een landschap die je de adem ontneemt, zelfs nog voor de stevige wandeling dit deed. Vol goeie moed trokken we er op uit. Zo ging alles goed tot we bijna in het dal waren. De groepsleider zag een fijn paadje liggen en wou afwijken van de platgetreden paden om de pionier in hem los te laten. Wij volgden zijn koers, wat achteraf gezien niet erg verstandig was. Zo trokken we nog enkele uren verder. Wanneer we echter aan onze terugtocht wilden beginnen beseften we dat we de weg zoek waren en niemand voldoende bereik had op z’n smartphone om nog een GPS raad te plegen. Met de moed der wanhoop zochten we nog even door maar de schemering begon al in te vallen. Noodgedwongen ging we in het dal moeten overnachten aangezien niemand voldoende verlichting bij had. Mondvoorraad was er wel dus besloten we het gezellig te maken bij een hapje en een drankje. Dit duurde echter maar kort aangezien de hike ons wel vermoeid gemaakt had. Gelukkig hadden we een plekje in een bergkloof gevonden waar we beschut waren voor de wind en toch betrekkelijk droog konden liggen. We improviseerden om een slaapplek te maken en gingen rusten.In slaap ...
«123»