1. Yolanda de studente 1


    Datum: 16-6-2018, Categorieën: Tieners, Auteur: SabjeB, Bron: Gertibaldi

    Verdorie, alwéér een onvoldoende! Waarom maakten die leraren alles toch ook zo ingewikkeld? Wat kon het haar nou schelen hoe al die syndromen ontstaan? Yolanda was zeventien jaar en had een mooi figuur. Lekker slank, niet al te dun, en een stevige C cup. Haar mooie, lange blonde haren had ze altijd in een staart. Haar billen waren mooi rond en waren mooi te zien door haar strakke broeken. Ze droeg vaak strakke truitjes die haar borsten perfect benadrukten. Vaak had ze truitjes aan met een V-hals. Veel leraren moesten even slikken voor ze iets tegen haar zeiden. Ze hadden er al een gewoonte van gemaakt wat strakkere broeken te dragen, die bobbels zouden nog eens oppassen... Vandaag had Yolanda een rok aan die tot haar knieën kwam, helaas wat lang dus, maar haar truitje liet precies het begin van haar borsten zien. Meneer Martens keek graag naar haar. Als het aan hem lag had hij haar al lang over zijn bureau gesmeten en eens flink genomen... Hij zag Yolanda afwezig uit het raam kijken. Hij bladerde wat papieren door en bekeek haar cijferlijst. Briljant! Geen enkele voldoende. Misschien kon hij wat leuks regelen... “Yolanda!” riep hij opeens. Ze schrok op en keek hem aan. “Ja, meneer?” “Ik wil je na de les even spreken.” Ze zuchtte. Net nu ze met haar vriendinnen een frietje zou gaan eten bij de snackbar. “Ja meneer...” Verdorie! De rest van de les verliep rustig. Zodra de bel ging smeet ze haar boeken in haar tas en stond op. “Momentje, Yolanda,” hielp hij haar herinneren. Ze ...
    zette de tas neer en sloeg haar armen over elkaar. Zodra iedereen weg was sloot hij de deur en deed die op slot. “Ik wilde het even hebben over je cijferlijst,” zei hij ernstig en hij ging zitten. Ze trok een stoel naar achteren. Dat ging wel even duren... “Je haalt nooit een voldoende als je uit het raam blijft kijken. Misschien moet je voortaan voor mijn bureau komen zitten.” “Ja dag!” flapte ze eruit. Meneer Martens fronste zijn wenkbrauwen. “Een andere mogelijkheid is bijles.” “Daar komt u nu mee? De rapporten worden volgende week verzonden!” “Dan had je beter moeten opletten, dame.” Ze zuchtte. Als haar ouders erachter kwamen zat ze echt in de problemen! Geen zakgeld meer, geen avond meeruit met vrienden... “Is er echt geen oplossing?” vroeg ze en ze keek hem bijna smekend aan. Meneer Martens bekeek haar even. Een oplossing was er zeker, als hij haar flink mocht neuken zou hij zelf de toets wel invullen en haar een acht of negen geven... Misschien zelfs een enkele keer een tien... “Alstublieft,” smeekte ze. “Ik zal alles doen, maar laat me die toetsen herkansen.” “Dat gaat niet, de toetsen liggen al opgeborgen. Ik kan alleen de cijfers nog invoeren.” “Alstublieft, geef me op z’n minst een zes. Ik beloof u dat ik de herkansingen goed zal doen. Alstublieft, ik zal alles doen. Ik zal u zelfs pijpen...” Snel zweeg ze. Dat was eruit voor ze er erg in had. Maar Meneer Martens had het al gehoord en maar al te graag ook! Hij stond op en keek haar aan. Het liefst zou ze wegremmen, ...
«1234»