1. Sportieve Vrijpartij


    Datum: 21-9-2016, Categorieën: Tieners, Auteur: Albert, Bron: Opwindend

    Vandaag zou er een groot volleybal toernooi gehouden worden in de nieuwe sporthal in onze wijk. Deze hal was al enkele maanden in gebruik en recent waren er ook nieuwe leden bijgekomen. Van die nieuwe leden was er één bij die me al snel opviel: een goedlachse meid die een werkelijk perfect figuur had. Alles precies zoals ik het me in mijn dromen had voorgesteld. Het viel mijn teamgenoten op en in de kleedkamer en onder de douche maakten ze er grapjes over. Misschien waren ze gewoon jaloers en durfden ze dat niet eerlijk tegen mij of haar te zeggen. En uitgerekend vandaag waren we niet ingeloot in een wedstrijdteam en stonden dus op reserve. We moesten wel ons tenue aan voor het geval dat. Zodoende verschenen we met z'n allen keurig op tijd aan het begin van de dag.Onze coach vertelde wat er zoal op het spelprogramma stond en wij als reserve kregen een bijzondere taak. Vanwege het eerste toernooi in de nieuwe hal moesten we de gastteams waar mogelijk assisteren bij het vinden van de juiste kleedkamers, wedstrijdformulieren heen en weer brengen, catering verzorgen en allerlei voorkomende hand- en spandiensten verrichten. En zo floten we de ochtend in. Alles liep gesmeerd en ik kon mijn ogen moeilijk van Lonny afhouden. In deze drukte viel het moeilijk om even apart te zijn met haar en ik wilde haar toch wat beter leren kennen. Zodoende bleef ik zoveel mogelijk bij haar in de buurt.In de korte wedstrijdpauzes renden we af en aan met de papierwinkel en als ons team aan de ... beurt was keken we natuurlijk mee en moedigden onze teamleden aan. Dat we zo naast elkaar zaten viel een aantal teamleden op en plaatsten soms wat opmerkingen naar ons. Ik liet het maar langs me heengaan, maar was wel benieuwd naar haar reactie. Straks maar vragen misschien? Tijdens een langere wedstrijdpauze ging ik even met de jongens wat kletsen. Die maakten van de gelegenheid gebruik om me uit te vragen of ik al een date met haar had afgesproken. Laat ze dat nu net horen! Ze nam geen blad voor haar mond en zei pardoes dat jongens die vragen worden overgeslagen. Daarmee konden ze het doen en ik moest mijn lachen wat inhouden. Een algemeen fluitsignaal bracht de teamleden weer binnen de lijnen van het spel. De coach had ons in de gaten gekregen en gaf ons een paar andere karweitjes op die volgens hem nog gedaan moesten worden. Daarmee waren we wel een dik uur bezig voordat we weer nodig waren. Op naar de keuken waar we de catering moesten helpen. Eenmaal aangemeld bij de keukendienst bleek dat ze personeel genoeg hadden en werden we bedankt. Intussen kenden we de weg een beetje in onze nieuwe hal en zodoende liepen we door de lange gang langs de kleedkamers. Lonny stopte even en toen er niemand in de directe omgeving was keek ze me aan en vroeg alleen of ik haar wilde volgen. Waarheen?Omdat haar broer hier ook werkte had ze via hem een sleutel weten te ontfutselen van de bewaarplaats van de sportmaterialen. Alleen verlicht door bovenraampjes kwamen we in de materiaalruimte ...
«1234»