1. Het Eiland - 4


    Datum: 21-9-2016, Categorieën: Tieners, Auteur: Peter1948, Bron: Opwindend

    Dit is een serieel verhaal. Het combineert werkelijke ervaringen, fantasieën, en regelrechte waanzin. Ik geloof in een langzame opbouwDe sensatie van het koele water op mijn voorhoofd wekte me. Ik opende mijn ogen langzaam en sloot ze weer meteen door de aanvallen van het felle zonlicht. Ik rook zilte lucht, hoorde woedende stemmen en anderen die jankten. Ik draaide me naar links en werd beloond met een pijnscheut in mijn nek, en een beukende hoofdpijn. Ik concentreerde me op de duistere contouren die ik zag. Een mooi, gebruind gezicht gaf me een bemoedigende glimlach, Ze bleef mijn voorhoofd deppen en zei “God, ik ben blij dat je wakker bent. Ik kan wel wat hulp gebruiken.” Ze kwam me bekend voor, maar ik kon geen naam vinden bij dit gezicht.“Wie ?” slaagde ik er in te zeggen. Ze moet mijn verwarring hebben gevoeld. “Ik heet Jo, Dr. Van Dam. Ik herkend je, liggend op het strand, tussen de andere gewonden. Terwijl je buiten kennis was heb ik je voorhoofd gekoeld. Weet je nog wat er gebeurd is?” “Eh wat? Waar zijn we?” “Op een eiland. Het vliegtuig is op een rif terecht gekomen bij de noodlanding. De piloot heeft ons gered. Het is tragisch dat hij het zelf niet heeft overleefd” sprak ze droevig.Alles kwam me weer voor de geest. Het vliegtuig. De geweren. De crash. Maar Jo? Jo was een verpleegkundige in het ziekenhuis waar ik pas mijn baan had verloren. Het was een Peruaanse, die in Nederland haar opleiding had gevolgd, en nu chirurgisch assistent was. Ze was veruit de ... favoriete assistente die ik had gehad, maar fucking hell, wat deed zij hier op dit eiland? Ze had niet in mijn toestel gezeten. Dit was veel te veel toeval en ik begon me af te vragen of ik hallucineerde. Ik opende mijn mond met de bedoeling iets te zeggen, maar er schoot één gedachte door mijn hoofd ACCEPTEREN. “Jo, het is onmogelijk dat je hier bent. Dit is te gek” Ik begon haar uit te leggen waarom dit niet te begrijpen was. Ik was buiten kennis geweest, maar toen leek het of er een soort neonreclame voor mijn ogen kwam: ACCEPTEREN. Mijn mond viel dicht, mijn hoofd bonsde. Plotseling was deze bizarre reeks gebeurtenissen begrijpelijk. Natuurlijk was Jo hier. Er raakten mensen gewond en die hadden hulp nodig, ze was hier om te helpen, Jo de beste OK-assistente die je je maar kunt wensen.Ze streelde weer met haar natte doek over mijn voorhoofd en gaf me een warme glimlach. Jo, de aardigste vrouw die ik kende. Ze was 32, knap, gewijd aan haar werk, slim als de hel, en om mystieke rede nog single. Ik vermoedde dat haar terughoudendheid om deel te nemen aan one-night stands en internet dating haar belemmerd e in haar zoektocht naar de mens in deze moderne tijd. Ik wist dat ze graag een man en een gezin wilde hebben, maar ze leek nooit de geschikte kandidaat te hebben gevonden. Ik had overwogen om haar zelf te vragen, maar ik had geaarzeld, bang dat ze te goed voor me zou zijn en ik haar niet kon bieden waar ze recht op had. Dit zou erg onhandig zijn geweest en haar carrière kunnen ...
«1234...10»