1. Escortdame


    Datum: 10-5-2018, Categorieën: Lesbisch, Volwassen, Auteur: willem3, Bron: xHamster

    In het leven neem je soms beslissingen, die andere mensen niet genomen zouden hebben. Beslissingen, waar je later op terugkijkt als 'fout', maar die op het moment van nemen de enige oplossing lijken. Ik heb ook een paar van die beslissingen genomen in mijn leven en hoewel sommige achteraf gezien minder verstandig waren, zijn er maar weinig waar ik echt spijt van heb. Ik had op die momenten ook weinig keus. Toen ik 27 was, werkte ik als secretaresse bij een middelgroot bedrijf. Ik had een klein appartementje en woonde daar met mijn dochtertje. Een alleenstaande werkende moeder dus. De vader van mijn kleine Mieke was allang uit onze levens verdwenen en eigenlijk beviel me dat best. Af en toe had ik een gezellige date met een man, heel af en toe eindigde die date in mijn slaapkamer, maar een vaste relatie was geen prioriteit voor mij. En eigenlijk was ik volledig tevreden met mijn leven. Totdat mijn baas failliet ging. Volkomen onverwacht. Binnen een week stond ik op straat en kon ik naar het Arbeidsbureau. Ik maakte me niet zoveel zorgen. Ik had een goede opleiding gevolgd, ik had werkervaring en, hoewel het niet zou mogen uitmaken, ik was een vrouw en geen lelijke ook. Er was dus alle reden om aan te nemen, dat ik snel weer aan de bak zou zijn. Nou, niet dus. De eerste maanden vond ik het niet zo vervelend. Ik kwam weer aan dingen toe, die ik tijdens mijn baan een beetje had laten versloffen, zoals een beetje sporten, gezellig bijkletsen met vriendinnen en alle aandacht aan ...
    mijn dochtertje geven. Maar toen ik na een maand of 4, ondanks al mijn solliciteren, pas twee gesprekken had gehad, die allebei op niets uitdraaiden, begon ik me zorgen te maken. Niet veel, maar toch wel een beetje. Ik poetste mijn CV verder op, herschreef mijn sollicitatiebrief en ging door met zoeken. Drie maanden later zat ik nog steeds thuis en begon ik het somber in te zien. Het aantal vacatures, waarvoor ik mezelf geschikt achtte, werd kleiner en kleiner en ik had de laatste maanden maar één gesprek gehad, dat opnieuw op niets was uitgelopen. Het begon financieel allemaal wat minder te worden en ik begon me zorgen te maken over wat er zou gebeuren als mijn WW zou aflopen en ik zou terugvallen in de Bijstand. Dat was nu eenmaal geen vetpot en bovendien zou het veel moeilijker zijn om vanuit die situatie weer een baan te vinden dan vanuit een WW-situatie. En dus schroefde ik mijn pogingen nog verder op. Ik schreef me in bij uitzendbureaus, volgde een sollicitatietraining van het UWV, een training sollicitatiegesprek voeren, liet mijn brief en CV door iedereen lezen, maar het hielp allemaal niets. De datum van het einde van mijn WW kwam steeds dichterbij. Ik was allang afgestapt van het alleen solliciteren op functies die compleet aansloten op mijn opleiding, ervaring en wensen en schreef inmiddels op elke administratieve vacature, die ik zag, maar de goden leken me niet gunstig gezind en ondanks al mijn pogingen leek het erop, dat ik de gang naar de Sociale Dienst onder ...
«1234...18»