1. Interne Geneeskunde - 4


    Datum: 16-4-2018, Categorieën: Werk, Auteur: Scarlett, Bron: Opwindend

    Opgewonden keek ik voor de zoveelste keer in de spiegel die namiddag. Ik had uitgebreid gebadderd, alles netjes glad geschoren, was naar de kapper geweest en had de nagels van mijn vingers en tenen van mijn favoriete kleur "ruby red" voorzien. Mijn zwarte jurkje hing klaar aan de deur van mijn slaapkamer, de hold up kousen waren al uit de verpakking gehaald en de zwarte hoge suède pumps stonden naast mijn nachtkasje, praktisch gezien was ik er meer dan klaar voor, inwendig was een iets ander verhaal.Pas bij mijn tweede glas prosecco werd ik mijn zenuwen en emoties weer een beetje de baas. Ik had vandaag wel tien keer op het punt gestaan de boel af te blazen, ik zou gewoon een appje naar Sandra sturen dat ik niet kwam. Gewoon helemaal niet gaan zonder vooraankondiging was wat mij betreft ook nog een optie, vrijheid, blijheid tenslotte, dat had ze zelf gezegd, maar ik was uiteindelijk toch te geil en te nieuwsgierig om het aan mij voorbij te laten gaan. Het was dat ik al tijden gestopt was met roken, want als er al een moment was om een peuk op te steken, dan was dat nu.De verwarring kwam ook een beetje door wat er met Joeri was gebeurd eerdaags. Hij was de afgelopen 24 uur bijna constant in mijn gedachten geweest. Hetgeen wat ik gedaan had...het Medisch Tuchtcollege zou nog het minste zijn wat mij te wachten zou staan als men er lucht van zou krijgen en wat als Joeri zelf de zaak aanhangig zou maken? " Willoze nierpatiënt vlak voor zijn transplantatie aangerand door een ...
    verpleegster", ik zag de schreeuwende krantenkoppen al voor me in de Telegraaf, ik kreeg er spontaan hartkloppingen en een droge mond van.Ondanks de ontluikende schaamte, voerde de geile tintelingen in mijn onderbuik en kut toch absoluut de boventoon in dit verhaal. Niet het feit dat ik iets gedaan had wat meer dan uit den boze was, maar gewoon het feit dat ik dit zonder enige aarzeling had gedaan; dat het blijkbaar de juiste tijd, plaats en het juiste moment was geweest. Dat ik zo vurig hoopte dat hij er vreselijk van had genoten. Dat ik hem, aan de vooravond van iets vreselijks belangrijks, misschien wel een dienst had bewezen, een dienst die hem ontspannen en mellow had gemaakt, klaar voor de operatie, klaar voor de rest van zijn leven. Een mooie herinnering, waar hij misschien nog wel eens aan terug zou denken als hij met zijn kloppende pik in zijn hand lag en dezelfde herinnering die ervoor zorgde dat hij zijn warme zaad weer meters ver zou spuiten, net als die nacht. Ik wist zeker dat ik dit een aantal maanden eerder nooit gedurfd zou hebben, het leek wel of de juiste snaar geraakt was bij me en dat ik daardoor al mijn ingehouden geilheid en gene van jaren in één klap over boord had weten te zetten. Als ik al een trance verkeerde, wilde ik er zeker voorlopig nog niet uit ontwaken.Toch dacht ik ook weer terug aan hoe het zou zijn als ik hem nog terug zou zien. Die kans was aanwezig als dokter Fischer besloot hem na de operatie nog een aantal dagen op Interne te houden, ...
«1234...8»