1. De prooi


    Datum: 16-4-2018, Categorieën: Extreem, Auteur: Lucifer Morningstar, Bron: Gertibaldi

    Het is net na middernacht als de negentienjarige Cindy door het park loopt. Ze is een leuke, intelligente meid en niet iemand waarvan je verwacht dat ze ’s nachts door een verlaten, slecht verlicht park zou lopen. Het park staat bekend als onveilig, maar daar lijkt ze zich weinig van aan te trekken. Terwijl ze over een pad loopt dat tussen de bomen door kronkelt, geniet ze van de rust en stilte. Ze heeft geen haast en na een warme dag doen het koele briesje en de frisse lucht haar goed. Ze heeft nog niemand gezien en ze hoort enkel het geluid van haar eigen voetstappen. Plotseling ziet ze iets in haar ooghoek. Ze stopt en kijkt om zich heen. Met het weinige licht dat er is, kan ze niets ontdekken. Waarschijnlijk was het slechts de wind die de takken deed bewegen, denkt ze bij zichzelf. Terwijl Cindy verder loopt, let ze meer op haar omgeving. Als ze langs wat bomen loopt, hoort ze achter zich iets kraken. Geschrokken en met ingehouden adem kijkt ze om, maar er is niemand te zien. Ze spitst haar oren, maar het blijft doodstil. Na om zich heen te hebben gekeken, vervolgt ze haar weg. Ze probeert rustig te blijven, maar haar hart gaat tekeer. Ze is alert op iedere beweging en elk geluidje. Misschien is het niets, maar ze kan het gevoel dat ze gevolgd wordt niet van zich afschudden. Als ze voetstappen achter zich hoort, voelt ze de adrenaline door haar lichaam stromen. Ze weet zeker dat er iemand is, maar ze durft niet om te kijken. In plaats daarvan versnelt ze haar pas. De ...
    voetstappen volgen haar voorbeeld. Ze beseft dat de kans dat de onbekende goede bedoelingen heeft klein is. Ze weet dat het niet veilig is in dit park, maar ze dacht dat haar niets kon overkomen. Haar handen trillen, terwijl ze koortsachtig nadenkt. Omkeren vindt ze geen goede optie, dus ze zal haar weg moeten vervolgen. Verderop splitst het pad zich. Het linkerpad is nauwelijks verlicht en loopt tussen bomen en struiken door, maar dit pad leidt wel rechtstreeks naar een uitgang. Het rechterpad is een enorme omweg, maar loopt door een grasveld en is goed verlicht. Na enige aarzeling, kiest Cindy de snelste route om uit het park te komen. Ze loopt in een stevig tempo door, maar toch lijken de voetstappen steeds dichterbij te komen. Ze voelt haar hart kloppen in haar borst. De uitgang is nog niet in zicht, als ze opeens de voetstappen niet meer hoort. Ze houdt haar oren gespitst, maar ze hoort geen enkel geluid meer. Ze stopt en kijkt om zich heen. Er is niets te zien, behalve de silhouetten van de bomen en struiken. Ze wist zeker dat ze gevolgd werd. De voetstappen kan ze zich niet hebben verbeeld en toch begint ze aan zichzelf te twijfelen. Net als Cindy haar weg wil vervolgen, wordt ze opeens van achteren vastgegrepen. Als ze het mes op haar keel voelt, kan ze nog net een gil onderdrukken. Zijn snelheid verrast haar en voor ze weet wat er gebeurt, wordt ze meegetrokken. Op een open plek tussen de struiken gooit hij haar hardhandig op de grond. Ze voelt zich klein als hij boven ...
«1234...»