1. Prime Time


    Datum: 15-4-2018, Categorieën: Tieners, Auteur: Eveline Maagd, Bron: Opwindend

    Het heeft lang geduurd om het derde deel na "Dweilen, Wodka..." en "Ik Zoek Verkering" af te maken. Was voor de kerst bedoeld, maar druk druk druk met studeren, tentamens, en toen was het al kerst en ik nog steeds achttien. Achteraf niet erg, ik had daarna meer tijd om mijn ervaringen minder gehaast en hopelijk meer overdacht op te schrijven. Je kunt dit verhaal zo lezen, maar voor een beter begrip van mijn situatie, drijfveren en hoe het allemaal zo gekomen is, kun je ook eerst (beter) of desnoods daarna de eerdere verhalen lezen. Zelf lees ik het liefst vanaf het begin, want met alleen het einde heb je onderweg van alles en nog wat gemist. Zie het als een kwestie van voorspel, de daad en het grote klaarkomen en geil naspel. Niemand zal de volgorde daarvan toch willen omdraaien? Wie buiten een van deze onderdelen kan, moet het zelf maar weten. Het is aan de lezer of lezeres om te bepalen waar het één eindigt en het ander begint. Ik ben er zelf nog niet achter.Zoals gezegd aan het eind van mijn vorige verhaal zou ik op een vrijdagavond naar een studentenfeest gaan. Dat was voor het eerst sinds mijn studentenbestaan in Groningen , want de eerste twee maanden ging ik in het weekend nog braaf naar huis. En doordeweeks mijn handen vol aan de colleges en het voorbereidend leeswerk wat daaraan vastzat. Het was allemaal nog nieuw voor me en kostte me veel tijd. Mijn liefdesleven als eerstejaars viel tot nu toe zwaar tegen. Feitelijk nul komma nul om het maar eerlijk te zeggen. Kut ...
    met peren en geen banaan gezien. Sullige en sneue types probeerden wel eens met me te flirten, maar de echt leuke jongens zagen me niet staan. Dat kwam omdat ze of al een vriendinnetje hadden, vaak van die koorgleuven met een décolleté tot aan hun navel. Wat voor mij met mijn kleine tietjes niet weggelegd is. Of omdat ze nog niet vergeten waren wat er in de tweede week bij het eerste college historische letterkunde gebeurde. Iedereen moest toen van de docent om beurten opstaan en zich voorstellen. Anders bleef het zo anoniem en zo leerde hij ons alvast een beetje kennen. Spreken in het openbaar is niets voor mij en toen ik aan de beurt was stond ik, met een rood hoofd van de zenuwen, Eveline Maagd te stamelen. Dat laatste hoeven we niet weten, zei de docent die nota bene zelf van Klootwijk heette, maar leuk dat je het met ons wilt delen. Iedereen schoot in lach. Maagdenvlees joelden de koorballen en een aantal meisjes begon achterbaks te giechelen. Een maagd die om een beurt vraagt, giechelden ze. Ik zakte door de grond, de tranen sprongen me in de ogen en ik wist niet hoe gauw ik de collegezaal uit moest komen. Op een hysterisch struikelend holletje, mijn lammycoat bleef tussen de nauwe banken haken. Het college hysterische etterkunde kon me voortaan gestolen worden. Okay, ik was hysterisch, maar zij zijn etters. Pas terug op mijn kamer kreeg ik mezelf weer in de hand. Letterlijk want om mezelf te troosten lag ik al snel op bed met mijn broek en slipje half over mijn slanke ...
«1234...16»