1. Ijdeltuit en tuttebel


    Datum: 12-3-2018, Categorieën: Waargebeurde Verhalen, Auteur: Asfaltlegger, Bron: Gertibaldi

    Sinds een aantal maanden had ik weer een nieuwe huurster boven mij wonen. De vorige had ik er na een rechtszaak van 6 maanden eindelijk uit kunnen laten zetten. Meer dan een jaar huur stond ze achter dus was ik maar al te blij met de nieuwe bewoonster. Ze was niet bepaald de vriendelijkste meer een ijdeltuit en een tuttebel , maar ze kwam steeds stipt de laatste dag van de maand , het huurgeld voor de komende maand , bij mij beneden betalen. An heette ze , net 19 geworden had ik op haar identiteitsbewijs gezien toen ik het huurcontract opstelde. Ze was hooguit 1,6m , een mooi snoetje met daarin een paar donker bruine ogen. Bolle wangetjes had ze, echte zoen lippen en de lange bruine haren had ze steeds in dikke strengen tot een paardenstaart gevlochten. De pretentie die ze over zich had en de kledij die ze droeg bezorgden haar het imago van ijdeltuit. Wat voor job ze deed wist ik niet maar dat ze goed haar boterham verdiende was duidelijk want ze bezat een arsenaal aan klederen. Het meest van al droeg ze lange rokken tot bijna op haar voeten en blouses die haar nek met een strik omsloten of waarvan de knopen tot bovenaan dicht waren. Van die kant gezien was ze dan weer een tuttebel , ze liet geen enkel plekje bloot aan de buitenwereld zien buiten haar gezicht en der handen. Meerdere keren had ik haar van de tram zien stappen als ik na mijn werk op het terrasje van mijn stamkroeg een biertje zat te drinken. Telkens als ze voorbij stapte bekeek ze me even , knikte of zei ze ...
    goedenavond Rob maar ze deed steeds uit de hoogte. Toch als het minder goed weer was en ik dan binnen aan de toog stond zag ik haar altijd even binnengluren. Op een avond , ik stond met een vijftal vrienden aan de toog wat te kletsen , stapte An binnen. Ze bestelde een wijntje en kwam bij ons groepje staan. Ze probeerde zich in ons groepje te mengen wat haar deels gelukte maar na een tijdje waren mijn vrienden het beu dat An ons allen altijd wilde overbluffen. Een van hen , John , kreeg het echt op zijn heupen , het was ook degene die nooit een blad voor de mond nam en zei op giftige toon”nu moet ge eens goed luisteren bekakte trut....ge zijt hier niet in één van de sjieke etablissementen van de Keyserlei maar in een gewone bruine kroeg dus rot op en ga je pretentie daar ergens verkopen ennn...”even zweeg hij maar vervolgde dan met verse adem zijn uitval”misschien vind ge daar wel een vent die niet vies is van een streken-wijf en een stevig stuk vlees tussen je billen wilt steken....ge moet hoogdringend eens van grond gaan maar daarvoor moet ge zeker niet hier zijn....nog nooit een stevige pik tussen jouw benen gehad zeker maar ja....welke zot zou er zijne lul in zo'n pretentieuze kut willen steken”. Na zijn venijnige preek bestelde John een nieuw biertje voor ons allen maar hij had nog één giftige pijl en zei tegen de cafébaas dat als An iets van hem wenste te drinken hij maar een scheut arsenic in haar wijntje moest doen. Dat laatste was erover vond ik maar tijd om te reageren ...
«1234...7»