1. Twee Generaties - 2


    Datum: 6-3-2018, Categorieën: Hetero, Auteur: Bert Van Woud, Bron: Opwindend

    Ze ging helemaal los. De anti-climax was compleet, hadden Elize en ik net een fantastische neukpartij gehad, waar we nog nahijgend en bezweet van op haar bed hadden gelegen, nu was de sfeer volledig omgeslagen.Elizes moeder, want die was het natuurlijk, was in alle staten."Ben jij helemaal gek geworden!", schreeuwde ze tegen Elize, "Ik kan mijn kont niet keren of je ligt met een vreemde vent in bed. Heb ik daarvoor zoveel moeite gedaan? Is dit nu het resultaat van de opvoeding die ik je gegeven heb?"Ze keek mij verwilderd aan, en richtte zich toen weer tot Elize, die net zo verbouwereerd was als ik, verrast door de vroege terugkeer van haar moeder."En dan met zo'n ouwe vent ook nog, gadverdamme. Hij kon je váder wel zijn! Hoe kom je aan die kerel? Hoe vaak heb je het al gedaan met hem? Of heb je hem net op straat opgepikt, jij... jij... Slet!"Ik keek opzij en zag tranen in de ogen van Elize. Dit had ze niet verdiend, vond ik, maar ik wist ook even niet hoe ik deze situatie iets zou kunnen verbeteren.Ook Elizes moeder stond met tranen in haar ogen, en niet van woede leek me, eerder van een lang opgekropt verdriet. Misschien was ik wel de druppel waardoor zij nu heel veel frustratie tegelijk kon uiten."Luister, ik...", begon ik terwijl ik opstond, maar ik kwam niet verder dan dat. Met twee vuisten bonkte Elizes moeder tegen mijn borstkas, en omdat ik dat niet verwacht had viel ik terug op het bed."Houd je kop, smeerlap! Maak dat je wegkomt, voordat ik je wat aandoe!"Ik zag dat ...
    hier niets te winnen viel, en begon mijn kleren bij elkaar te zoeken.Elize was nu wel tot haar positieven gekomen, en begon nu uit te varen tegen haar moeder."Ben ík gek geworden? Je zal jezelf bedoelen, mama! Ik ben bijna twintig en ik kies zélf uit met wie ik de koffer in duik! Dat jij nou een rotvent had, die ons heeft laten barsten, betekent niet dat alle mannen verrot zijn, en heel af en toe, héél soms heb ik ook wel eens behoeften. Ik ben geen klein kind meer!"Haar hoofd was rood aangelopen, ook zij liet een berg frustratie een uitweg vinden."Al die tijd heb ik niks gezegd, mam, al die tijd heb ik je geprobeerd te steunen, en toen ik verdriet had nadat het uit was met Erwin, heb ik daar geen pest van laten merken. Maar ik ben verdomme ook geen robot!"Haar moeder was inmiddels geluidloos aan het huilen, dikke tranen rolden over haar wangen terwijl ze haar armen uitstak naar haar dochter. Elize kwam van het bed, en naakt als ze was omhelsde ze haar moeder, en beide vrouwen huilden nu volop. Ik was inmiddels aangekleed, en voelde dat ik teveel was. Dit was een intiem moment tussen moeder en dochter, en ik hoorde daar in deze omstandigheden niet bij. Zonder iets te zeggen verder verliet ik de kamer, deed in de gang mijn schoenen aan en stapte het appartement uit.Eenmaal thuis nam ik eerst eens een lange douche. Daar was het natuurlijk niet van gekomen. Ik ging mijn gebruikelijke zaterdagroutine in, deed boodschappen, wat huishouden, liep wat rond in het centrum van de stad. ...
«1234...»