1. Op De Vlucht - 2


    Datum: 3-3-2018, Categorieën: Tieners, Auteur: Zorro, Bron: Opwindend

    Het was nog vroeg toen John de auto startte om hun vlucht te vervolgen. De zon begon nu al op kracht te komen. Het beloofde weer een warme dag te worden vandaag."Waar gaan we eigenlijk naartoe?" vroeg Anne. "Tja dat weet ik eerlijk gezegd nog niet. Het zuiden waar het altijd lekker weer is." "Ik zit nu al te puffen," zei Anne. Ze ging lekker onderuit zitten en trok haar jurkje op tot haar middel. "Zie je hoe warm ik het heb?" John schoot bijna ben de weg af toen hij zag dat het meisje geen slipje aan had. Ze spreidde haar benen en legde haar hand op haar kutje. Ze wreef even over haar gleufje en hield toen haar hand voor zijn neus. John snoof de heerlijk geur van het meisjeskutje op. "Krijg je daar een stijve van John?" vroeg ze lief. "Zal ik je pijpen terwijl je rijd?" John lachte. "Nee, doe maar niet schat. Ik heb geen zin om met honderd veertig in de vangrail te knallen!"Ze moesten even stoppen om te tanken. John kocht gelijk wat eten en drinken, zodat ze onderweg even konden stoppen om te ontbijten. Hij had op de routeplanner gezien dat hij over een paar kilometer van de snelweg af kon, het was daar een bosrijk en bergachtig gebied, ze konden daar vast ergens ongestoord even pauzeren.John ging van de tolweg af en reed het bos in. Ze vonden een mooi rustig plekje bij een bergbeekje waar glashelder water door stroomde. Anne spreidde een plaid uit op de zachte bosgrond en ging zitten. John keek in het rond. "Meer dan zo'n plekje als dit heb je toch niet nodig in je ...
    leven?" "Nee," zei Anne. "Het is hier heerlijk. Wat een rust! Eigenlijk zouden we een tent of zoiets moeten hebben, dan konden we hier een tijdje blijven. Hier kan niemand ons vinden." "Waar ben jij eigenlijk voor op de vlucht?" vroeg John. Anne haalde haar schouders op. "Gewoon, mijn ouders aan de drank, een vader die niet van je af kan blijven... Ik wil er liever niet over praten. En jij?" John vertelde wat hem was overkomen. Op het eind zei hij, dat hij toch blij was dat hij haar was tegen gekomen. Alleen is ook maar alleen. Hij sloeg zijn arm om het meisje en gaf haar een knuffel. "Samen redden we het wel, denk je ook niet?" Anne gaf hem een kus en keek hem aan. "Ik weet het zeker," lachte ze. "En ik heb het gevoel dat ik je kan vertrouwen, anders was ik nooit bij jou in de auto gestapt."Anne stond op en liep naar het beekje. "Even een plasje doen hoor!" Ze ging op haar hurken zitten, deed haar jurkje omhoog, en deed haar ding. Toen ze klaar was, schepte ze een beetje water op met haar hand en waste haar kutje met het koude water. "Oei oei," riep ze geschrokken. "Wat is dat koud zég!" "Kom maar gauw, dan maak ik het even warm!" riep John. Hij lag op zijn rug en Anne bedacht zich geen moment. Ze ging lachend op zijn gezicht zitten. John kuste haar gleufje. "Oooeee wat is dat lekker fris zeg. Waar is die heerlijke geur gebleven?" Hij begon haar fanatiek te likken. "Oh ja, als je even geduld hebt komt het vanzelf," hijgde het meisje. Anne had gelijk. John likte zachtjes over het ...
«1234»