1. Plagen


    Datum: 13-2-2018, Categorieën: Familie, Auteur: Vincent1964, Bron: Gertibaldi

    We, mijn moeder Manja, 44jr en ik Charles, 19jr, waren verhuisd van een dorp naar de stad. Het is toch een vreemde overgang. Trams gaan knarsend door de bocht, bussen toeteren, taxi’s rijden de blaren op je kont, fietser en brommers nemen, totaal in zichzelf gekeerd voorrang op alles en iedereen. Is de weg niet vrij dan nemen ze het trottoir. Mijn grootste angst is dat ik binnenkort wordt aangereden door een opgevoerde kinderwagen die dan weliswaar geen vuurspugende uitlaat heeft maar wel zo’n kind erin, dat ook nog eens onwelriekend tegen je aan ligt te blèren zodat de moed in je schoenen zakt, om je reeds door hem op jonge leeftijd gestolen auto terug te eisen. Nee, ergens was het toch wennen. Maar voordat die draai er kwam moest er eerst orde op zaken worden gesteld in onze nieuwe flat. Dat betekende dat na de gedane planningen alle goederen werden gekocht zodat mijn moeder en ik konden beginnen. Tijd en zin om naar het café te gaan had ik dus even niet. En vrienden had ik evenmin op dit moment dus alle aandacht ging naar het opkappen wat veelal in de avonduren plaatsvond. Slapen in stof en de rommel. Een lust voor elke man. In het weekend sliepen we dan wel even uit maar we wilden zo snel mogelijk alles af hebben dus direct bij het wakker worden begon ik maar. Wanneer mijn moeder wakker werd regelde ik ook de koffie voor haar en had dan ook even rust zodat Ma dan meteen de gelegenheid had om bij te komen en zich aan te kleden. Net als bij iedereen ben ook ik gewend aan ...
    de nachtkleding van een moeder en hield me er ook niet mee bezig. Jawel, ik zag het wel. Ik begon weer met het bijvullen van de verf in pot die ik gebruikte zodat ik weer verder kon. Ma zag donkere- en lichte plekken; dus die moest ik, als vorm van vrijtijdsbesteding weer even overdoen. Ondertussen ging Ma zich ontfermen over andere, maar toch echt NIET de onderling met elkaar afgesproken zaken zoals het uitgebreid de tijd nemen bij het aankleden, langdurig aanbrengen van make-up waarvan ik denk dat ze die bende beter op de muren had kunnen smeren dan op haar gezicht. Maar toch. Ik was modern en toch vrouwvriendelijk. Inderdaad ook dat heeft grenzen! Toch!? Het werken schoot er dus bij in. Ik zwoegde en zweette mij als man feitelijk herkennend. De zon scheen in de woning, nieuwe geuren in huis wetende dat de nieuwste parfum van mijn moeder de verflucht overheerste. Kortom. Huiselijk gezellig en het klopte helemaal met mijn beeld van “de stad”. Ma wist toch maar even uit geheel vrije gedachte en zonder het mij bekende ochtend ritueel van aankleden en opmaken, de vitrage en de gordijnen op de juiste plek te sorteren. Voor het raam dus. Een openbaring. Ik was trots maar had door mijn werkzaamheden geen enkele mogelijkheid om ook maar even van dat gevoel te genieten. Daar had Ma onbewust wel voor gezorgd. Ma hing voorover, staande op de trap, aan de gister bevestigde rails zodat ze voor het raam, in de zon haar werk deed. Ik zag hoe ze bezig was en soms stuntelde met die kleine ...
«1234...18»