1. Gymnasium - 7


    Datum: 13-2-2018, Categorieën: Erotische verhalen, Auteur: Syrphe, Bron: Gertibaldi

    Ik ging naar boven. De zolder was een grote lichte ruimte waarvan ik al veel langer droomde om hem in te palmen. Vandaag was dat zonder slag of stoot gelukt. Eigenlijk kon ik het nog niet allemaal bevatten. Gelukkig stonden er alleen een paar dozen en zou ik eigenlijk makkelijk aan de slag kunnen om er iets moois van te maken. Al gauw had ik idee welke kleuren ik wilde gebruiken en maakte een lijstje. ’s Middags kocht ik bij Gamma wat ik dacht nodig te hebben en belde daarna Dieneke om haar van mijn nieuw verworven vrijheid op de hoogte te stellen. Uiteraard vroeg ik haar of ze wilde komen helpen. Ze zou er zijn, beloofde ze. Al vroeg was ik bezig in mijn toekomstige privédomein. Iets na negenen hoorde ik gestommel op de trap en kwamen mama en Dieneke naar boven. Mijn meisje had een grijs bloesje en een tuinbroek met verfvlekken aan en ook dat stond haar vertederend. We kusten elkaar en mama stond ons glimlachend te observeren. ‘Zo, voorlopig kunnen jullie vooruit. Veel plezier en smeer niet teveel op jezelf, Wessel.’ Dieneke kwam dicht bij me staan, sloeg een arm om mijn middel en liet haar hoofd tegen mijn schouder rusten. ‘Wessel’ fluisterde ze zachtjes ‘ik heb je moeder gezien. De vorige keer kende ik dat nog niet. Vandaag herkende ik het onmiddellijk. Ze is familie.’ Vertederd kuste ik haar en ik vertelde hoe blij ik was dat ze dat gezien had. Hoe blij ik was dat ze mijn meisje was. Nog even stonden we tegen elkaar aan, maar toen werd ik ongeduldig en wilde ik aan de ...
    slag. Aan het eind van de middag konden we niet verder. Eerst moesten er delen drogen voordat er afgelakt kon worden, maar het liet zich aanzien dat het werk de dag erop, of misschien de daaropvolgende dag klaar zou zijn. ‘Wessel, je weet toch dat ik er morgen niet kan zijn, toch? Ik moet naar mijn bijbaantje bij de Edah.’ Ik had daar uiteraard aan gedacht en ik had me ook bedacht dat ik mijn afspraak met Evelien zou kunnen nakomen. Ik vertelde haar wat ik in gedachten had. Even keek ze me aan alsof ze door een vlaag van jaloezie werd overvallen. Meteen daarna klaarde haar gezicht op en hing ze aan mijn hals. Ze kuste me en keek me stralend aan. ‘Wessel, liefste van me. Ik bedenk me ineens iets. Volgens mij had Helen het daar ook over. Zou mam niet ook lid van de familie kunnen worden? Zou je daar eens naar willen informeren? Ik zou het zo fijn voor haar vinden als ze zou kunnen deelnemen aan dezelfde tolerante, onbezorgde, liefdevolle zorg die jouw moeder en Helen me geven. Oh, maak het een onvergetelijke dag voor haar. Ik weet nu precies wat zij al die tijd heeft moeten missen en ik gun het haar zo. Ik ben blij dat ik er over ben begonnen. Enne, Wessel? Ik ben niet meer jaloers. Daarnet misschien eventjes, maar nu ik erover heb nagedacht niet meer.’ Haar werktenue bemoeilijkte handtastelijkheden en we zagen daar dan ook zonder veel problemen vanaf. Toen ze zich opmaakte om te vertrekken, bleek dat papa ook weer thuis was en werd ik wederom verrast door mijn meisje. Eerst kuste ...
«1234...11»