1. Kinderkorting


    Datum: 12-2-2018, Categorieën: Hetero, Auteur: Smeerworst, Bron: Opwindend

    In de volksbuurt waar ik ben geboren en opgegroeid was privacy een schaars goed. Als onze buurman een scheet liet, dan rinkelden bij ons de kopjes op tafel. De bewoners van de slecht geïsoleerde en slooprijpe pandjes hoorden en zagen alles van elkaar. Iedereen roddelde over iedereen en wat beter geheim kon blijven, belandde meestal binnen de kortste keren op straat.Wij, dat wil zeggen mijn vader en moeder, mijn twee broers en drie zussen en ik, woonden op tweehoog op een etage ter grootte van een konijnenhok. Op de parterre was een wasserette gevestigd en op éénhoog woonden tante Neeltje en oom Sepp.Sepp reed rond in een blinkende, amerikaanse slee en droeg modieuze maatkostuums. Hij had het IQ van een bos wortelen en als hij iets wilde zeggen, dan deed hij dat bij voorkeur met zijn vuisten. Van het handjevol temeiers in de buurt had zijn blonde Neeltje verreweg de grootste prammen. Op hun eigen verknipte manier waren die twee stapeldol op elkaar. Als ze een pikketanussie teveel ophadden - en dat hadden ze vrijwel iedere avond - dan kon je ze in het café op de hoek innig zien dansen."M'n voosbinkie," zo noemde Neeltje haar Sepp. Omgekeerd noemde hij haar Madelief, wat ik altijd een tamelijk hilarische naam heb gevonden voor een machochel van rond de honderd kilo.Als klein kind was ik altijd een beetje op mijn hoede voor tante Neeltje. In ruil voor de snoepjes en chocola waarmee ze me verwende moest ik me namelijk wel haar al te opdringerige geknuffel laten welgevallen: een ...
    twijfelachtig genoegen. Dan nam ze me op schoot, fluisterde sentimentele koosnaampjes in mijn oor en smoorde me compleet tussen die ontzagwekkende tieten van haar. Haar eigen kinderen waren haar afgenomen door de kinderbescherming, iets dat vanbinnen aan haar gevreten moet hebben. Toen ik eenmaal in de puberteit kwam, verloor ze haar belangstelling voor me.Op de vraag hoe oud ze was, antwoordde Neeltje steevast met een uitgestreken smoel:"25 lentes..." In dat antwoord heeft ze naar mijn weten minstens 15 jaar lang volhard.Manvolk kon achterom bij de wasserette via een trappetje bij haar boven komen. Als ik mijn oor tegen de vloer drukte, konik hen luid en duidelijk bezig horen daar beneden. Neeltjes schorre lach, de vieze praatjes, het krakende bed, het gekreun van haar klant wanneer hij aan zijn gerief kwam, het waren geluiden die me acuut een lidverstijving bezorgden.Mijn moeder zei dat tante Neeltje een beklagenswaardige vrouw was die geen geluk had gehad in het leven. Mijn oudere broers zeiden dat een snol een snol was en een diacones een diacones en dat een snol nooit een diacones zou worden. Mijn vader zei wijselijk helemaal niets.Op een dag vond ik op straat een joetje. Als door een goddelijke bliksemstraal getroffen wist ik opeens glashelder waaraan ik dat ging uitgeven. Ik jatte er nog wat geld bij, uit jaszakken links en rechts, alleen kleine bedragen zodat het niet zou opvallen.Toen ik dacht het benodigde bedrag bijeen geschraapt te hebben, sloop ik met knikkende ...
«1234»