1. Valérie op haar plek gezet


    Datum: 9-2-2018, Categorieën: Buitenlands, Auteur: Anoniem, Bron: Gertibaldi

    Antillianen, die met een grijns van oor tot oor haar sleutelbos aan haar liet zien. Hij had haar sleutelbos! Ze kon wel door de grond zakken! Met een gevoel van diepe schaamte vroeg Valérie, "Mag ik hem terug?" De man en zijn makker lachten luidruchtig. "Meisje, iedere keer als je langsloopt die je zo arrogant. Dat vind ik niet leuk." Hij gaf een por aan van zijn kameraad en ging door, "Ik vind eigenlijk wel dat je eerst je sorry mag zeggen voordat ik je je sleutels teruggeef." Valérie werd vuurrood van schaamte en boosheid. Moest zij zich verontschuldigen terwijl zij haar iedere keer als ze langs liep als lustobject bekeken? Maar toch, hij had haar sleutels en als zij niet haar excuses zou aanbieden, zou zij vanavond op straat slapen... "Oké, oké, het spijt me dat ik arrogant heb gedaan. Mag ik nu alsjeblieft mijn sleutels terug?" De man keek zijn vrienden aan, die allebei hun schouders ophaalden. De andere Antilliaan lachte, "Ik denk dat je beter je best moet doen als je je sleutels terug wilt. Waarom laat je ons niet je huisje zien? Kun je daar sorry zeggen." De moed zakte Valérie in de schoenen, ze wist dat ze geen kant op kon! Met gebogen hoofd liep Valérie weer terug naar haar kamer. De Antilliaanse mannen liepen achter haar en aan hun luidruchtige geklets te horen hadden ze de lol er goed in. Omdat ze Papiaments spraken, kon Valérie niet horen waar ze het over hadden. Ze vroeg zich af of ze het wel wilde weten... Valérie stopte voor de deur van haar huis. De ...
    Antillianen wisten genoeg. Een van de mannen stak de sleutel in het slot en deed de deur open. De mannen lieten zichzelf met veel rumoer binnen. Valérie volgde de mannen naar haar kamer. Ze straalde doodsangsten uit. Wat waren ze met haar van plan? De Antillianen deden gelijk alsof ze thuis waren. De stoelen en de bank die ze in haar nieuwe kamer had staan, hadden zij al meteen bezet, waardoor Valérie moest staan. Het gesprek van de mannen viel stil en de mannen richtten hun aandacht op het mooie meisje dat voor ze stond. Valérie nam de jongens in zich op. Het waren allebei behoorlijk gespierde kerels, ze wilde absoluut geen ruzie met ze! In de hoop dat ze haar sleutel terug zou krijgen, beet Valérie het spits af. "Het spijt me heel erg dat ik zo arrogant tegen jullie heb gedaan, maar..." Nog voordat Valérie om haar sleutel kon vragen, onderbrak een van de mannen haar. "Waarom doe je dan zo arrogant tegen ons, meisje?" Valérie was niet iemand die haar mening onder stoelen of banken schoof, dus voordat ze kon nadenken over hoe verstandig het was om te zeggen, zei ze, "Omdat jullie me als lustobject behandelen." Valérie schrok van haar woorden, maar het kwaad was al geschied. Ze wachtte af hoe de mannen zouden reageren terwijl ze onderling in het Papiaments aan het praten waren. De mannen lachten en de man met haar sleutels in zijn hand, de donkerste van de twee, zei, "Ja, maar je bent ook een lekker schatje. Weet je, als je nou eens je jurkje uitdoet en sorry zegt, misschien dat ik je ...
«1234...8»