1. Valérie op haar plek gezet


    Datum: 9-2-2018, Categorieën: Buitenlands, Auteur: Anoniem, Bron: Gertibaldi

    Valérie woonde sinds twee weken geleden in Rotterdam West. Ze was voor haar master naar de havenstad verhuisd, maar de buurt waar ze woonde beviel haar totaal niet. Als de enige dochter van redelijk rijke ouders was ze het gewend om omringd te zijn door mensen die op zijn minst de pretentie van beschaafdheid hadden. Daardoor had ze hoge verwachtingen van de mensen met wie ze omging. In Rotterdam merkte ze dat er maar bar weinig aan haar verwachtingen konden voldoen. De mannen die ze tegenkwam op straat zeker niet! Wanneer Valérie op straat liep, trok ze snel de aandacht van de mannen met haar lichaam van 24 lentes jong. Vooral de Antilliaanse mannen keken haar na wanneer ze wegliep om haar brede, vrouwelijke heupen en haar volle billen te kunnen bewonderen. Ze had een kont die de mannen regelmatig gek maakte van verlangen! Haar ronde borsten, volle cup D's, zorgden ook voor meer dan genoeg aandacht. Het zwarte zomerjurkje dat ze op die dag droeg zorgde er ook nog eens voor dat haar mooie heupen, billen en borsten goed uitkwamen. Als de mannen ook naar haar gezicht zouden kijken, zouden haar lichtblauwe ogen en haar donkerblonde lokken, die tot ver onder haar schouders vielen, meteen opvallen. In haar nieuwe woonplaats lachte ze niet vaak, maar als ze zou lachen, dan zouden de mannen direct voor haar smelten. Maar dat wilde Valérie absoluut niet! Ze irriteerde zich mateloos aan de aandacht die de Antilliaanse mannen op straat aan haar schonken. Als ze langs de mannen liep, ...
    voelde ze hun ogen op haar lichaam branden. Ze wist dat ze haar als niets meer dan een lustobject zagen, dus ze keek de mannen met dédain aan als ze al oogcontact met ze maakte. Ze gruwelde als ze zich voor probeerde te stellen waar ze aan dachten wanneer ze naar haar lichaam keken! Het ergste was dat ze iedere keer langs de mannen liep wanneer ze boodschappen haalde. Op die dag was het ook weer nodig voor Valérie om boodschappen te halen. Ze had de blikken van de Antillianen op de heenweg al overleefd, nu moest ze met twee volle tassen weer terug. Gelukkig had ze haar huiswerk om over na te denken, waardoor ze geen aandacht had voor de mannen. Eenmaal thuisgekomen zette ze haar tassen neer om haar sleutel uit haar handtasje te vissen. Shit! Waar was haar sleutel! Plotseling besefte ze zich dat ze haar sleutel in haar hand had toen ze uit de supermarkt liep. Hoe had ze zo stom kunnen zijn? Met lood in haar schoenen liep Valérie terug naar de supermarkt in de hoop dat haar sleutelbos nog ergens op de weg lag. In haar gedachten bedacht ze zich al dat ze die avond op straat moest slapen als ze haar sleutels niet terug zou vinden. Alleen de gedachte al! Ze was compleet in haar gedachtengang verzonken toen ze een stem hoorde die ze absoluut niet wilde horen. "Hé meisje!" Kut, het was een van die Antillianen! Wat moest hij? Ze deed alsof ze hem niet hoorde, totdat hij weer naar haar riep. "Meisje! Ben je iets kwijt?" Valérie keek op van de grond en keek recht in de ogen van een van de ...
«1234...8»