1. Met moeder en zus in een vreemde situatie. Deel 5


    Datum: 6-2-2018, Categorieën: Familie, Auteur: Darco, Bron: Gertibaldi

    Terwijl wij nog buiten op het kleed lagen stond Colin in de keuken wat eten klaar te maken. Olav had bij zijn laatste tripje naar de stad wat tijdschriften voor ons meegenomen zodat we wat te lezen zouden hebben. Terwijl ik wat verveeld door een autoblad bladerde kwam Colin met een gevuld dienblad naar buiten. Hij had spaghetti bolognese klaar gemaakt en dankbaar aten we alle vijf genietend van de eerste warme maaltijd in dagen. Met gevulde magen lagen we een ogenblik later achterover in het gras. De avond begon in te vallen, maar het was nog altijd heerlijk warm buiten. Terwijl wij daar lagen uit te buiken ging er een mobiele telefoon. Olav nam op. ‘Hallo.’ Hij leek niet veel te bespreken, maar maakte een paar instemmende geluiden, zei ‘uitstekend.’ En hing op. Hij keek Colin even lachend aan en zei: ‘Vince heeft wat kunnen regelen.’ Nu stond hij op en keek ons aan. ‘Het wordt tijd dat jullie weer jullie slaapkamer in gaan. Ik moet er even vandoor.’ We stonden op en liepen zonder vragen te stellen richting de slaapkamer. Colin, die ons gevolgd was, sloot de deur achter ons en draaide hem in het slot. Op de achtergrond hoorden we Olav nog zeggen: ‘Let je er goed op dat ze in de kamer blijven? Ik ben snel weer terug.’ Toen bleef het stil. We namen plaats op de bedden in de slaapkamer. Mijn moeder en zus op de ene en ik op de ander. ‘Waar zou hij heen zijn?’ vroeg mijn zus. Mijn moeder en ik gaven allebei aan geen idee te hebben. ‘Misschien is het wel een goed teken.’ Ging mijn ...
    zus verder. ‘Hij zei toch dat er wat geregeld was ofzo? Misschien betekend het dat we snel weg kunnen.’ Mijn moeder keek haar even troostend aan. ‘Laten we het hopen.’ Een paar uur later werd ik wakker van het geronk van een motor. Het was buiten inmiddels donker geworden en ik keek uit het raam waar ik een oude kleine Peugeot het terrein op zag komen rijden. Ik zag dat er een Frans nummerbord op zat. We zaten dus in Frankrijk! Mijn moeder en zus waren er inmiddels ook wakker van geworden en keken nieuwsgierig naar buiten. De auto stopte en de portier ging open. Gespannen wachten we af wie er naar buiten zou stappen, maar in het weinige licht dat er was herkenden we al snel Olav. Hij liep om de auto heen en haalde uit de kofferbak twee afgeladen weekendtassen. Even later opende onze deur. Olav stond in de opening en hij reikte mijn moeder en zus een bus scheerschuim en twee scheermesjes aan. ‘Ik neem aan dat jullie snappen wat de bedoeling is.’ Zei hij tegen ze en hij trok de deur weer dicht. Uiteraard snapten ze precies wat de bedoeling was en dus gingen ze snel aan de slag tot even later hun hele lichaam weer mooi glad was. Die avond hoorden we niks meer van Colin of Olav en dus vielen we langzaam weer in slaap. De volgende morgen werd ik wakker van het zonlicht dat langs de gordijnen onze kamer binnenscheen. Slaperig kwam ik overeind en zag dat mijn moeder en zus nog in dromenland waren. Ik keek naar hun mooie naakte lichamen en realiseerde me weer in wat voor een absurde ...
«1234»