1. Miranda - mijn eerste grote liefde


    Datum: 4-2-2018, Categorieën: Overspel, Auteur: blackjack, Bron: Gertibaldi

    speelse tik op haar ronde billen gaf. Het was voor ons het ideale standje om samen klaar te komen, en die keer was geen uitzondering. We kwamen schreeuwend klaar, en rolden daarna in elkaars armen. Zo bleven we nog lang liggen, intussen elkaar zachtjes strelend en lieve woordjes fluisterden. We hielden écht van elkaar, en konden niet vermoeden dat dit onze laatste vrijpartij was geweest. Nadat Miranda eenmaal was hersteld van haar beenbreuk, zagen we elkaar nog maar een paar keer. Want kort daarna verhuisde ik vanwege mijn werk naar de andere kant van het land. Ik kwam nog wel regelmatig in mijn geboortedorp, maar dat was puur om mijn familie te bezoeken. En toen ik na bijna tien jaar terugkeerde, was zij inmiddels vertrokken. En zo zijn we inmiddels een half leven verder. Ik ben getrouwd en heb kinderen, en ook Miranda heeft een gezin. Want ik weet wel veel over haar, via haar oudste zus Anja. Die kom ik vaak tegen doordat onze kinderen bij elkaar in de klas zitten, en we zijn bevriend geraakt. Ik kon vroeger al goed met haar overweg; zij heeft ons destijds ook altijd gesteund. Misschien weet ik nu wel meer dan me lief is, want Anja heeft me in een vertrouwelijk gesprek verteld dat Miranda mij nooit is vergeten en mij zelfs nog steeds als haar grote liefde beschouwt. Want hoewel ze destijds pas 16 was, wist ze voor zichzelf heel zeker dat ze met mij een toekomst wilde opbouwen. Toen ik Anja vroeg of Miranda’s echtgenoot dan eigenlijk ‘tweede keus’ was, gaf ze geen antwoord. ...
    Maar de blik in haar ogen zei alles. Sindsdien denk ik meer aan Miranda dan ooit tevoren. Ik ben weliswaar gelukkig getrouwd met een lieve vrouw, maar toch denk ik vaak na over hoe het met Miranda had kunnen zijn. ‘Als ze die verdomde poot niet had gebroken, dan ’ en meer van dergelijke overpeinzingen. Maar steeds zei ik tegen mezelf dat ‘het leven loopt zoals het loopt’. Maar als dat inderdaad waar is, wat moet ik dan met de uitnodiging die ik gisteren van Anja kreeg? Want ‘als het leven loopt zoals het loopt’, moet ik naar Anja’s feestje gaan, en zie ik na ruim 15 jaar Miranda weer. Want als haar zus viert dat ze 40 wordt, zal Miranda er zéker zijn. Wil ik haar zien? Ja, natuurlijk. Heel graag zelfs. Is dat verstandig? Ehhhhh Ik denk het niet. Tenzij ze héél erg is veranderd, zal de enorme aantrekkingskracht er nog steeds zijn. Ik weet vrijwel zeker dat we elkaar nog steeds het hoofd op hol kunnen jagen. De gedachte alleen al windt me enorm op – stel je eens voor dat we samen in bed belanden. ‘Het leven loopt zoals het loopt ’ Moet ik dit dan laten gebeuren? Ik heb veel te verliezen: een goed huwelijk met een lieve vrouw, een fijn gezinsleven. En ook Miranda heeft een gezin. Dus als ik ga, neem ik een groot risico: want áls de vonk weer overslaat, kan ik niet beloven dat ik me kan/wil beheersen... Als mijn vrouw wist dat ik nog minimaal wekelijks – en soms zelfs dagelijks – aan Miranda denk, had ze nooit zo enthousiast gereageerd op Anja’s uitnodiging. Voor haar is het dan ...
«1...345...10»