1. Miranda - mijn eerste grote liefde


    Datum: 4-2-2018, Categorieën: Overspel, Auteur: blackjack, Bron: Gertibaldi

    Miranda. Mijn eerste grote liefde. 16 lentes jong, zo groen als gras, maar ontzettend nieuwsgierig – of beter gezegd: bloedgeil, maar daar kwam ik later pas achter. En smoorverliefd, net als ik. Ik was een laatbloeier: op mijn 21e had ik wel al vriendinnetjes gehad, maar verder dan zoenen en een beetje voelen was het nooit gekomen. En dat lag aan mij, want vooral mijn eerste vriendinnetje liet duidelijk blijken dat ze graag met me naar bed wilde. 17 was ik toen, en ik durfde simpelweg niet. Ik was er blijkbaar nog niet aan toe. Dat was vier jaar later wel anders. Ik was tot over mijn oren verliefd op Miranda, en wilde niets liever dan haar neuken. Maar zo snel ging dat niet, en dat was misschien maar goed ook. Want ik was niet al te zeker van mezelf. Ik durfde wel openlijk te bekennen dat ik haar erg leuk vond, en we kregen een relatie. Dat lijkt misschien geweldig, maar in de praktijk was het allemaal niet zo eenvoudig. Want haar familie was er niet erg blij mee, en dat is nog zacht uitgedrukt. Ik was te oud voor hun ‘pas’ 16-jarige dochter, ik werkte al (terwijl zij nog op school zat) en zo hadden ze nog een hele rij onzinnige bezwaren. Daarbij had Miranda een zeer autoritaire vader, tegen wie ze absoluut niet op kon. En dus werd ze doodmoe – en bij tijd en wijle ook doodongelukkig – van al het gezeik dat ze vrijwel dagelijks moest aanhoren. Dat ze het uiteindelijk toch nog ruim een jaar volhield, kwam alleen doordat we echt stapelgek op elkaar waren. Sterker nog: ik wist ...
    al snel dat ik met haar stokoud wilde worden. (Pas jaren later hoorde ik dat zij er toen net zo over dacht.) Bij haar thuis kwamen we zo weinig mogelijk, maar mijn ouders gaven ons alle ruimte. En anders was er altijd nog de vrije natuur – we hadden talent voor het ontdekken van mooie stille plekjes. Eerst gebruikten we die alleen om een beetje te knuffelen en te zoenen, maar na een aantal maanden begonnen we elkaars lichaam steeds verder te ontdekken. En toen we eenmaal voor het eerst met elkaar hadden gevreeën, was er geen houden meer aan. Want ook op seksueel vlak bleken we perfect bij elkaar te passen, en we neukten als konijnen, zo vaak en waar we maar konden. Uiteindelijk ging het toch mis. Op een winterse dag in februari werd ze op de dijk aangereden door een slippende auto. Het was spiegelglad, de bestuurder reed stapvoets, maar gleed toch door en kon Miranda niet ontwijken. Ze belde me, en ik was er nog eerder dan de ambulance. In het ziekenhuis werd bevestigd wat we allang wisten: een gecompliceerde beenbreuk. Ik besefte meteen dat er op dat moment meer brak dan alleen haar linkerbeen. Want ze was nu aan huis gebonden, zodat we elkaar alleen ‘onder toezicht’ konden zien. En dat ging ze nooit trekken. Ik kreeg gelijk: de bezoekjes bij haar thuis waren erg ongemakkelijk. Ze lag op een bed in de woonkamer, en er was altijd iemand bij als ik op bezoek kwam. Na drie weken kwam de brief die ik allang had verwacht. Die werd bezorgd door haar oudste zus, de enige die ons ...
«1234...10»