1. Hoe gaat het er in een echt kasteel aan toe deel 1


    Datum: 2-2-2018, Categorieën: Extreem, Auteur: droomman, Bron: Gertibaldi

    Na enkele jaren te zijn weg geweest op Gertibaldi ben ik terug onder een andere naam (kan niet meer inloggen onder mijn oude account). Ik hoop dat jullie er van genieten Ik zat bij de tandarts een dorp verder ons dorp heeft omdat het zo klein is geen tandarts. Hoewel ik pas 5 a 6 weken woonde, ik voelde me redelijk thuis in het dorpje. Omdat ik het gerestaureerde kasteel gekocht had (na de verkoop van mijn bedrijf had ik voldoende om de 3.7 miljoen voor het kasteel contact te betalen) keken sommig mensen me wel argwanend / jaloers aan, maar de meeste waren erg vriendelijk. Zeker omdat ze in het dorp allemaal wisten dat ik nu de binnenkant volledig gerestaureerd was ik ook de tuinen in oude glorie wilde herstellen. Er waren nog 3 mensen voor me, ik werd door iemand aangesproken die zich voorstelde als Els. Ze vertelde vlak bij mijn huis te wonen, ik keek haar vragend aan, ze lachte en zei, je hebt toch het kasteel een aantal weken geleden gekocht? Ik knikte, ze probeerde me uit te leggen waar haar huis was, op dat moment was de volgende aan de beurt. Els zei kort tegen de andere vrouw die aan het wachten was, ga maar voor. Ze nam niet eens de moeite te wachten of de vrouw dit deed, ze ging door met uit te leggen waar ze woonde. Ik vertelde haar dat ik het globaal begreep maar nog niet helemaal omdat ik de situatie ter plekke nog niet helemaal kende. Ze was heel even stil, toen keek ze me vragend aan en zei, mag ik iets brutaal vragen? Ik lachte en zei vragen mag je alles, ...
    als ik niet verplicht ben te antwoorden. Met glimmende ogen zei ze, ik woon 48 jaar naast het kasteel, ik ben in dit dorp geboren, ik ben nog nooit binnen geweest. Als je een keer een open dag gaat organiseren zou je dat dan willen laten weten? Ik zou zo graag eens binnen kijken, ik begrijp dat het brutaal is en vervelend want die vraag zul je elke dag wel krijgen, maar ik zou zo graag eens binnen kijken. Lachend zei ik, ik ben de rest van de dag thuis kom rustig langs, je weet waar het is. Ze keek me met grote ogen aan, echt vroeg ze. Ja zei ik, kom maar koffie drinken. Els kreeg rode wangen vanmiddag ? Ja zei ik prima. Even was ze stil. mag ik echt vanmiddag langs komen? Opnieuw lachte ik en zei, jij bent aan de beurt, Els had de tandarts niet eens de wachtkamer in zien/horen komen. Els keek me verward aan, nee zei ze, ga maar voor. Ik keek Els vragend aan, nee echt zei ze, ga alsjeblieft voor kan ik bijkomen van de schrik. De tandarts was snel klaar toen ik door de wachtkamer naar buiten liep zei ik tegen Els, tot vanmiddag. Els glimlachte breed en zei, wees maar zeker dat ik kom. Bij de deur draaide ik me om en zei, breng je man ook mee. Els reageerde direct mag dat? Ja lachte ik, anders krijgen we roddels in het dorp dat ik met een vrouw alleen was. Nee nee zei Els, mijn man zal het geweldig vinden als jij me ... stil was ze, ook rood heel rood en vooral ook stil. Ik schudde mijn hoofd en zei tot straks. Die middag zag ik Els en haar man opnieuw, alle twee duidelijk hun ...
«1234...8»