1. Sofie's Story - 35


    Datum: 10-11-2017, Categorieën: Hetero, Auteur: Barteljoris, Bron: Opwindend

    Is vreemdgaan altijd vréémdgaan?We liggen in diepe slaap. Er dringt langzaam iets tot me door, maar ik moet echt van heel ver komen. Er staat iemand op een deur te kloppen. Is dat voor ons? Langzaam open ik mijn ogen. Verdomd, het is onze kamerdeur. Traag sta ik op en maak de deur open. De hospita gilt en deinst achteruit, omdat ze nu ook mij in mijn blootje ziet. Mens, stel je niet aan, je hebt zelf toch ook tieten en een kut. Ze is helemaal over de rooien. Esmeralda komt er ook bij, ook naakt. Ik snap er geen reet van, want direct gaan ze over en weer als mitrailleurs tekeer in het Spaans. Of Catalaans. Met stoom uit haar oren beent het mens de trap af. Wat is dit voor gelul, midden in de nacht om ehhh half tien? Esmeralda zegt dat mevrouw ons schaamteloze sletten vindt en dat ze niet langer wil dat we hier blijven, ook omdat we weer midden in de nacht binnenkwamen. Tja zeg, begin dan géén pension. Ze meent het echt en wil dat we binnen een uur vertrokken zijn. Godverdomme, kan ze dan niet wachten tot we gewoon wakker worden? Mopperend ga ik onder de douche. ‘Waar moeten we nu heen?’, vraag ik me af. Accepteert een hotel ons wèl, als we zo laat binnenkomen en wat kost dat dan wel niet? Is ons Barcelona-avontuur nou al ten einde? Nee toch, dat wil ik niet! Esmeralda is ook erg boos, ze wil zo snel mogelijk weg hier. Douchen doet ze later wel ergens. Snel smijt ze al haar kleren in haar koffer, ik pak ook alles in wat ik bij me heb. Dan gaan we naar beneden. Nee! Dat rare ... mens wil dat we voor de hele week betalen, omdat we dat hebben gereserveerd. Is ze gek of zo? Ik zeg dat ik het verdom om te betalen voor iets wat ik niet heb gehad. Ze mag kiezen: honderd euro nu of we hangen haar op allerhande toeristische sites aan de hoogste boom: “een schande voor de gastvrijheid waarom Barcelona bekend is”, weet ik al in perfect Engels op te hoesten. Ze bindt in. Honderd euro en nou wegwezen. Trut.We ontbijten in een klein tentje vlakbij. Esmeralda heeft weer beter nagedacht dan ik. Er is er één die ons nu kan helpen: Ronald. Hij heeft er zelf belang bij dat we in de stad en in de club blijven en hij kent half Barcelona, hebben we al gemerkt. Ze belt ‘m, maar ook hij ligt nog op bed. Natuurlijk wil hij ons helpen. We mogen naar hem toe komen, maar hij is ook net wakker. Puur op gevoel lopen we even later naar het flatgebouw. Ik herken een paar dingen en verdomd, we vinden het. Ronald laat ons binnen en hij staat zelf in zijn blootje in de opening van zijn deur. “Ik lag net even lekker bij te komen op het terras”, zegt hij. Ik kan het niet laten toch even naar zijn blote lulletje te kijken, maar hij schaamt zich niet meer voor ons. “Koffie?”. Goed plan. Hm, hier op het terras is het heerlijk, zo in de zon. “Weet je of je wel eens wordt bekeken, als je hier naakt ligt?”, vraagt Esmeralda in een vlaag van preutsheid. “Vanuit die en die flat kunnen ze je gemakkelijk zien liggen, met een kijker of zo”. Tja. “Ik schaam me niet voor mijn naaktheid en die mensen ...
«1234...8»