1. Bestraffing op school


    Datum: 6-11-2017, Categorieën: Tieners, Auteur: janine02, Bron: Gertibaldi

    lichamelijke bestraffing betekent, Faisa?” “Nee meneer,” klonk het nu aarzelend, “wat is dat, ik . weet niet.” “Lichamelijke bestraffing is het toedienen van klappen. Vroeger regelmatig toegepast, vandaag de dag nog nauwelijks, maar een goed alternatief voor deze effectieve maatregel is nooit ingevoerd. Vandaar het slappe gedoe met ouderparticipatie.” Met minachting sprak ik het laatste woord uit. “Klappen? Slaag?” “Inderdaad, heel ouderwets, klappen op de billen, en klaar.” “Eigenlijk heel eenvoudig, het doet even pijn maar de volgende dag is de pijn weg, maar de ervaring blijft bij de gestrafte hangen. Hij zal voortaan wel twee keer nadenken voor hij, of zij,” voegde ik er nadrukkelijk aan toe, “weer iets uithaalt. Wil jij dat dan?” Het bleef stil. “Nou?” probeerde ik nog eens. Ik stelde me haar voor in de pose die ik gezien had in het tijdschrift welke is ’s middag gekocht had. Gedwee, angstig wachtend op de straf. Een fotomagazine uit Engeland. “Nou?” herhaalde ik. Er viel een pauze die de loodzware stilte van de buitenwijk van A. nog stiller maakte. Heel zacht klonk een “goed meneer.” “Wat ‘goed meneer’?” “Wil jij een pak voor je achterste? Weet je dat wel zeker? Je weet dat ook het aanbevolen wordt om de scholier op het ontblote achterste de straf toe te dienen?” Ze keek nog angstiger, sloeg haar blik neer. “Nee meneer, goed meneer.” Ze was nauwelijks hoorbaar. Opnieuw liet ik een stilte vallen, alsof ik overgehaald moest worden. “Alstublieft meneer.” Onderzoekend ... bekeek ik haar. Het onschuldige, bange gezicht, de blanke hals, haar ontwikkelde borsten onder het witte bloesje. Mijn blik dwaalde naar haar benen, goed ontwikkelde benen, geen ‘skinny legs’ maar nu als stevig gebouwd. “Ga even staan en draai je om.” Aarzelend voldeed ze aan mijn verzoek. Zwijgend en vol verlangen keek ik naar haar forse achterwerk. De gedachte aan wat ik zou kunnen doen deed me huiveren van verlangen. Maar ik moest het voorzichtig aanpakken. Niet te gretig, niet te snel. “Ik ben nog gek ook. Nou vooruit dan maar, ik wil voor deze keer meewerken aan je verzoek, maar dan wil ik wel dat je me bij elke slag bedankt, meisje. Je moet denken dat ik het zo leuk vind om hier mijn vrije tijd aan te besteden.” Om haar heenlopend zag ik opluchting op haar gezicht, ze was me dankbaar voor deze gunst. Ik zal je een aantal regels vertellen: “De straf wordt veiligheidshalve toegediend op de ontblote billen. Dit om te controleren of de er geen verwondingen optreden. Maar natuurlijk ook om te zien of de slagen effect hebben, dat wil zeggen of er roodverkleuring optreedt.” “Bij ernstige situaties, en ik denk dat we daar mee te maken hebben, wordt ter overweging gegeven om alle kleding te verwijderen.” Ik deed alsof ik een regel citeerde uit ‘de handleiding’: “Dit heeft natuurlijk alles te maken met het psychologisch effect op de gestrafte zoals je zult begrijpen. Met deze temperatuur zal dat nauwelijks een straf zijn, vind je niet?” “Ja?” herhaalde ik dwingender. “Nee meneer.” ...
«1234...8»