1. Betoverd


    Datum: 2-11-2017, Categorieën: Familie, Auteur: Christopher Moon, Bron: Opwindend

    Mijn zusje Joanne hield van verkleedpartijtjes. Ze is een groot liefhebber van manga en anime en houdt er een imposantie collectie dvd’s en actiefiguurtjes op na. Ze is wat men noemt een echte ‘otaku’. Soms logeerden er klasgenootjes of vriendinnetjes van haar die net zo gek waren en gingen zij zich allen verkleden en rollenspellen doen. Daarom had ze een kist vol met kleren om haar in de gekste outifts uit te dossen. Ook als ze alleen was wilde ze zich nog wel eens verkleden. Dan ging ze voor de spiegel gekke dansjes doen en onverstaanbare toverspreuken uitkramen. Ik vond het maar raar, maar ach, als dat haar ding isIk was een keer zo nieuwsgierig naar wat ze aan het doen was, dat ik zachtjes naar haar slaapkamerdeur sloop. Ze wilde immers niet hebben dat ik haar stoorde en al helemaal niet als haar vriendinnetjes erbij waren. Doordat de deur op een kier stond, kon ik horen wat ze voor spreuken deed. Verder zag ik niks, enkel haar bed met zuurstokroze dekens en dito kussens en de daarbij horende kenmerkende, sterke parfumlucht van haar slaapkamer. Na een minuutje geluisterd te hebben werd het even stil. Met een korte en hoge zucht liet ze zichzelf op haar bed ploffen. Dromerig staarde ze naar enkele van mangaposters die haar muur sierden. Ik kon goed zien wat ze dit keer droeg. Een wijd uitvallend, paarsgekleurd vest met een capuchon die één of ander gek, katachtig beest moest voorstellen en hoog opgetrokken, zwarte kniekouzen.Plotseling draaide haar hoofd naar de deur, ... alsof ze met een zesde zintuig merkte dat ik toekeek. Geschrokken deed ik twee stappen naar achteren en stootte ik met een luide knal mijn hiel tegen het traphekje van de overloop. Onmiddellijk jengelde ze naar me waarom ik daar stond te gluren. Mijn enige verweer was dat ik nieuwsgierig was. Ze vroeg of ik gezien had wat ze deed. Nog herstellend van de pijn aan mijn hiel zei ik dat ik niks kon zien. Zo kattig als Joanne kon zijn, zo lief en zorgzaam was ze ook. Ze vroeg of het ging met mijn hiel en of ik niet even bij haar op bed wilde bijkomen. Dit was een unieke gelegenheid om haar slaapkamer van binnen te zien, aangezien deze altijd op slot is of, als ze aanwezig is, ik met toverspreuken of dreigende gebaren wordt weggehoond. Haar roze bed was nog maar een voorproefje van het otaku-gehalte in haar kamer. Werkelijk alles stond in het teken van Japanse gekkigheid en personages met uitbundige uitdossingen.Het viel me op hoe schaars gekleed ze eigenlijk was. Haar vest viel net iets over haar schoot waardoor ik een deel van haar ontblote bovenbenen kon zien en stond net ver genoeg open dat haar buste zich lichtjes onthulde. Ik nam naast haar plaats en bedwelmd door de overweldigende parfumlucht zuchtte ik de pijn langzaam weg. Joanne lachte lieflijk en zei dat ze haar kostuum had geleend van een vriendin, maar de maat haar toch iets te groot uitviel. Ze stond op en bekeek haarzelf nog eens in de grote rechtopstaande spiegel. Onschuldig trok ze het vest iets omhoog waardoor ik een ...
«1234»