1. Een Kille Winter Voor Veerle: De Pastoor


    Datum: 1-11-2017, Categorieën: Extreem, Auteur: ScarlatinToy, Bron: Gertibaldi

    kon Hein zien dat de ander knikte. “Niet slecht, niet slecht,” zo klonk het vanachter het raster. Hein grijnsde. Hij – en alleen hij – wist dat hij het nu ieder moment ging vertellen. Dat hij de woorden uit zou spreken die de wens van de man aan de andere kant in vervulling zouden laten gaan. Hij genoot ervan dat hij het kon vertellen. Hij genoot zelfs al van de wétenschap dat hij de boodschap over kon brengen. Hij wilde niet meer te lang wachten. “Ik geloof zelfs,” zo sprak de man aan de andere kant, “dat je met nieuws komt dat het allemaal nog nèt iets beter gaat maken?” Hein vouwde zijn vingers in elkaar en staarde naar zijn knokkels. “Ja vader,” zei hij. Hij meende te kunnen zien dat de ogen van de man aan de andere kant groot werden als schotels. “Het is uw beurt.” Er viel een korte stilte in het biechtmeubel. “Weet je het zéker?” hoorde Hein de man aan de andere kant zeggen. Hein knikte: “absoluut.” Opnieuw een kort moment waarin niets werd gezegd. “En is ze nog maagd?” hoorde hij de stem vragen met een nauwelijks te beheersen enthousiasme. “Ja vader,” antwoordde Hein. “Hoeveel?” was de vraag die daar direct op volgde. Hein aarzelde niet. “De prijs die we reeds overeengekomen waren.” Hij hoorde de opgewonden ademhaling uit de andere ruimte van de biechtstoel. Opnieuw een kortstondig zwijgen. Daarna klonk opnieuw de stem van achter het donkere raster. “Vanavond?” “Vanavond,” bevestigde Hein. Die avond zat Hein al zeker een half uur met zijn gast aan tafel, toen hij zich ... pas realiseerde dat het lang geleden was dat hij het zo naar zijn zin had gehad. Hij wist maar al te goed dat de man hier niet voor de gezelligheid was, maar toen hij hem ervan had weten te overtuigen dat niemand ooit te horen zou krijgen wat er tussen deze muren gebeurde, was de kerkvader langzaamaan wat losser geworden. Samen hadden ze aan tafel gezeten, Hein had een biertje gepakt. Hij had zijn gast er ook een aangeboden, maar in eerste instantie ging deze nog niet in op zijn aanbod. Nadat Hein ook een tweede en vervolgens een derde flesje achterover had geslagen en zijn gast even zo vaak een fles had aangeboden, had die laatste even om zich heen gekeken, alsof hij toeschouwers vermoedde. Hij had even zenuwachtig aan zijn grijze haar geplukt – een zenuwtrekje dat na verloop van tijd eenieder begon op te vallen. Vervolgens had hij, met een guitige blik in zijn ogen, de fles aangenomen en een moment later zaten ze samen aan het bier. De alcohol maakte de tongen al snel losser. Met name Clemens (vanavond was de eerste keer dat Hein hem bij zijn voornaam noemde) voelde al snel hoe de drank zijn gedrag beïnvloedde. Hein, die feitelijk al zijn halve leven onder invloed verkeerde, had hier iets meer voor nodig. De praat die zijn gast echter begon uit te slaan, in de koude, met kaarsen verlichte kamer, was voor hem echter al het eerste deel van het voorspel. Nadat hij Clemens had gevraagd wat hij met zijn peetdochter zou willen doen, als hij nu voor haar had gestaan, terwijl zij ...
«1234...10»