1. Professor, Wat Doet U Nu?


    Datum: 26-10-2017, Categorieën: Werk, Auteur: Rock, Bron: Opwindend

    ‘Diergeneeskunde is zwaar,’ zuchtte Evi uit. De dame keek uit over haar studieboeken. Ze had weinig tijd voor leuke dingen. Haar studie moest een succes worden. Daar stond ze op. Dat was wat haar het doorzettingsvermogen voor de uren blokken gaf. Plezier zou daarna wel komen. Toch zakte het lood de meid in de schoenen. Zojuist had ze een resultaat binnen gekregen, onofficieel, wat niet veel goeds betekende.Evi besloot dat het beter was om de professor te mailen. Ze wilde weten wat er beter kon. Voor haar gevoel had ze er alles aan gedaan. In de lessen deed ze uiterst haar best en had ze het idee dat ze goed in de materie zat. Toch was het bericht van dien aard dat het uiterst teleurstellend was. Ze typte de vraag of hij haar inzicht kon geven in wat er beter zou moeten.Een paar dagen, een aantal colleges en vele uren blokken verder had de Belgische nog steeds geen antwoord van de anders zo snel reagerende man. Dat begon bij haar te wringen. Ze wilde graag weten waar er verbetering moest optreden. Hoe langer ze dat niets zou weten, hoe langer het zou duren voordat ze op de juiste wijze door kon gaan. Daarom liep ze na het late college naar het kamertje van de desbetreffende professor. Ze voelde haar hart in haar keel bonzen. Dit was iets wat ze normaliter niet deed. De meid was best stil, soms op het verlegen af. Naar een professor stappen was een grote stap voor haar.Ze kwam aan op de verdieping waar de man zijn eigen kantoortje had. Zenuwachtig draaide ze even om. Nu kon ... ze nog terug. Had zou er toch wel een goede reden voor hebben om haar nog niet te hebben geantwoord? Nee. Ze moest nu gaan. Evi dwong zichzelf om toch het kamertje op te zoeken en vervolgde de weg in de gang. Al snel kwam ze bij de professors eigen ruimte aan. Even haalde ze diep adem. Toen hief ze haar hand om op de deur te kloppen. Net toen haar vuist richting de gesloten deur ging, zwaaide deze open. De juffrouw van de koffie kwam er uit. Haar hoofd was lichtelijk rood. Ze lachte naar de studente en liep langs haar in een gedreven pas. Evi stapte hierop de kamer binnen. Terwijl ze professor aan haar vroeg wat hij voor haar kon betekenen, sjorde hij wat aan zijn stropdas, alsof deze niet goed zat.‘E-mail?’ zei hij verbaasd. ‘Volgens mij heb ik niets voorbij zien komen.’‘Oh, sorry dat ik u stoor dan. Dan zal ik hem nogmaals sturen.’‘Nee, ga zitten. Je bent er nu toch.’De studente nam plaats op de stoel aan zijn bureau tegenover hem. Die was nog warm. Ze vertelde het verhaal waar ze mee zat. Ondertussen keek de grijze man van voor in de vijftig haar aandachtig aan.‘Ik snap waar je me zit,’ begon hij vervolgens terwijl hij een beetje voorover over zijn het bureau naar haar toe leunde, steunend op zijn gevouwen armen. ‘Ik kan nu echter niks voor je betekenen. Morgen hebben we weer college. Dan zal ik je een café op papier geven, niet op de campus. We bespreken het daar wel. Probleem is als ik dit hier doe, dat iedereen dat gaat verwachten.’‘Oké,’ zei Evi een beetje voorzichtig. ...
«1234...7»