1. Uitlaatklep


    Datum: 19-10-2017, Categorieën: Overspel, Auteur: 8 Inches, Bron: Opwindend

    mannen van dienst te zij.Dan de penetratie, langzaam, langzaam, me intens bewust van dit sacrale moment. Mijn pik in haar aarsopening. Gekreun, van haar, van mij. Wellust, primitieve, dierlijke energie.Zag mijn vriendin me maar op dit moment, hoe ik haar bedrieg met de dikste en oudste hoer van de hele tippelzone. Wraak! Korte, diepe stoten, 120 per minuut, als een metronoom. De auto wieblt zachtjes op zijn schokdempers.De ene man reageert zijn frustraties af in de kroeg, een tweede in de sportschool en een derde door agressieve videospelletjes te spelen. Voor mij werkt dat allemaal niet, vaak genoeg geprobeerd. Ik moet de spanning van me afneuken. Seks als uitlaatklep.Zaad jeukt in mijn ballen. Niet stoppen nu, doorgaan, doorgaan! Nog steeds in datzelfde dwangmatige tempo: Give It Up, Twista featuring Pharrell Williams. Het genot opdrijven totaan het punt vanwaar er geen terugkeer meer mogelijk is. Dit is wat ik wil: klaarkomen in het uitgelubberde kontgat van een anonieme straatprostituee. Liefdeloos, gewetenloos, illusieloos.Reflexen nemen het gezag over het lichaam tijdelijk over. De ejaculatie, stuiptrekkend, pulserend, ... onstuimig, bedwelmend, dan geleidelijk wegebbend."Hiii, dat was snel," grinnikt ze! Ze grijpt naar achteren, houdt het condoom tussen duim en middelvinger vast om te voorkomen dat het afglijdt, ontkoppelt zichzelf met een vochtige plop van mijn lul.Ik schuif achter het stuur terug. Knoop in het condoom, papieren zakdoekje. Op het dashboardklokje zie ik dat we minder dan twee minuten bezig zijn geweest. Ejaculatio praecox technisch gesproken, nou en? Geil juist! Met een tevreden gevoel knoop ik mijn broek dicht.Haar vette reet verdwijnt weer in de legging. Schoenen aan. Deur open."Doei," groet ze en stapt uit. Ze is me al vergeten. Des te beter.Heel rustig rijd ik terug naar huis. De gordijnen zijn gesloten, alle lichten gedoofd. Mijn vriendin is naar bed gegaan.Op mijn tenen naar de kinderkamer. Het ledikant. Duim in haar mondje, knuffelkonijntje in haar armen. Mijn eigen Hailie. De brok in mijn keel wegslikken lukt niet. Morgen zal ik de ruzie met haar moeder bijleggen. We zullen elk onze eigen fouten toegeven en de ander vergeven, berouw tonen, proberen de beschadigde liefdesband te herstellen. Morgen, vanavond nog niet...
«12»