1. Mama Petrovic


    Datum: 18-10-2017, Categorieën: Hetero, Auteur: Smeerworst, Bron: Opwindend

    Een van die snotjochies die altijd voor mijn deur lopen te voetballen knalde vorige week de bal dwars door mijn keukenraam. De scherven vlogen om mijn oren. Ik zag nog net hoe de schuldige er als een haas vandoor ging. Ik er achteraan.Om de hoek van de volgende straat had ik hem te pakken. Hij schopte en sloeg en snauwde brutaal dat ik met mijn poten van hem af moest blijven en meer van dat fraais. Ik sleurde hem mee naar zijn huis. Toevallig wist ik waar hij woonde.Zijn moeder verscheen in de deuropening. Ik legde uit wat er gebeurd was en eiste kwaad dat die gesneuvelde ruit vergoed zou worden. Ze werd daar heel zenuwachtig van. Haar Nederlands was tamelijk beroerd en eerst deed ze of ze me niet begreep. Toen stelde ik voor de politie er dan maar even bij te halen. Prompt ontdooide ze. Opeens mocht ik binnenkomen en ik kreeg koffie. Maar ik wilde helemaal geen koffie, ik wilde dat ze die kloteruit zou betalen!Eindelijk kwam de aap uit de mouw: ze had geen glasverzekering. Pech voor haar, dan betaalde ze alles toch fijn uit haar eigen zak! Dat snotjoch dat er al die tijd bij stond lachte me recht in mijn smoel uit en schreeuwde:"Zeik niet zo om die poen, man, die hebben we niet. Neuk m'n moeder een keer en houd verder je bek!"Zijn moeder begon te huilen. Ze snifte dat ze het geld echt niet had. Uitkering, zorgverzekering, administratie, belastingdienst,bank, alles moeilijk moeilijk! Haar man zat in de gevangenis en ze moest het stellen zonder hulp van anderen."Dus hoe ... lossen we dit nou op," vroeg ik nors?"Zoals hij zegt," wees ze naar haar zoon.Ik keek eens goed naar haar. Ze maakte nogal een onverzorgde indruk, type 'dellerig huisvrouwtje op haar retour', gauw een kilootje of vijftien te zwaar en met zo'n uitgepierd permanentje. Ze droeg goudkleurige pumps en een glimmende, rode trainingsbroek waarin je die bolle blubberbillen van haar goed kon zien wiegelen. Ik meende te weten dat ze uit Servië afkomstig was. In elk geval was hun achternaam petrovic, want dat had ik gelezen op het naambordje op de deur. Ik liet haar haar trane afvegen en zei dat, als de zaken er zo voorstonden, ze me de slaapkamer maar eens moest laten zien.Ze trippelde voor me uit naar een rommelig hok, waarin behalve een doorgezakt bed ook een flinke verzameling dozen en koffers, een winkelwagentje van metaaldraad en een uitgeklapte strijkplank waren gestouwd. Midden tussen alle troep deed ze meteen haar schoene, broek en onderbroek uit. Ik volgde haar voorbeeld. Tussen haar benen woekerde een ruige bos kroeshaar, het leek wel een braamstruik!Ik knielde bij haar op de matras en duwde mijn pik zonder enig voorspel naar binnen, gewoon zoals je bij iemand een pakketje door de brievenbus gooit. Ze was niet erg strak, nogal slap eigenlijk."Waarom zit je man in de bak," vroeg ik? Maar dat wilde ze niet vertellen.Ik leunde op mijn gestrekte armen en pompte er flink op los. Haar kut verspreidde een vieze lucht alsof ze zich in geen dagen gewassen had, maar dat kon me niet bommen. ...
«12»