1. Arschloch En Bosschebollen


    Datum: 17-10-2017, Categorieën: Overspel, Auteur: Tinus Boot, Bron: Opwindend

    Zomer 2016 en zoals ieder jaar maakte ik met 3 vrienden een zeiltocht. Dit jaar voeren we van de Grevelingen naar Den Oever. Voor de route hadden we de keuze tussen of de Oosterschelde en dan over zee naar het Noorden of eerst een stukje binnendoor en dan via Stellendam de Noordzee op. De weersvoorspelling maakte dat de keuze op de route binnendoor viel.We vertrokken 's morgens vroeg uit Bruinisse voor de eerste hindernis, de Grevelingensluis. Gelukkig ging dat vlot en vervolgens voeren we met uitgerolde Genua een paar mijl verder naar de verrekte overbodige en altijd langzaam schuttende, Krammersluis. We hadden geluk, de sluisdeuren stonden open en er was nog ruimte. Net voordat de sluisdeur ging sluiten kwam er op volle kracht een Duits zeiljacht de sluis invaren. Met veel te veel vaart stuurden de Duitsers op ons af en pas heel dichtbij werd er achteruit geremd. Dat remmen lukte maar gedeeltelijk. Gelukkig stond een van mijn vrienden klaar om de op ramkoers liggende boeg af te houden. Door het achteruit slaan draaide de kont van de Duitse boot van ons weg en even later lag de Duitse boot dwars in de sluis. De Duitsers beleefden zo hun moment van glorie met veel aandacht vanaf de andere boten in de sluis en een aanwijzingen roepende sluiswachter. Duitse man druk in de weer met lijnen en roepen tegen zijn vrouwelijke metgezel, die chagrijnig kijkend bleef zitten en geen hand uitstak. Met de hulpvaardige handen van mijn vrienden lukte het de Duitse boot keurig langszij ... afgemeerd te krijgen.Toen we dachten dat daarmee de rust in de sluis was weergekeerd, kwam er een nieuw kijkspel. Een heftige op fluistertoon gevoerde woordenwisseling, waarvan ik één wat harder uitgesproken woord verstond. 'Arschloch' noemde ze hem. Daarop gebaarde ze boos naar een omgevallen koffie mok. Benieuwd hoe het zou aflopen en als welkome onderbreking tijdens het trage schutten volgde ik het verloop.De sukkel ging een dweil pakken voor de gemorste koffie en daarna de kajuit in om een thermosfles te pakken en haar opnieuw in te schenken. Het viel me ook op dat hij op deze vroege morgen, met nog nauwelijks wind, zeilhandschoentjes droeg. Later toen we verder voeren bleek het een van de vrienden ook opgevallen en die gaf als verklaring voor de handschoenen 'geen katje om zonder handschoenen aan te pakken’.Eindelijk de Krammersluis uit bleek het prachtig zeilweer, de wind was wat aangetrokken en de zon prikte af en toe door de wolken. Zeilend gingen we op weg naar het volgende obstakel, de Volkeraksluis. Onderweg zette ik koffie en onder de koffie zaten we te ginnegappen over het Duitse stel.Twee uur later, toen we de Volkeraksluis invoeren, kwam het Duitse stel er weer aan. Wij meerden af en tot mijn verbazing meerden de Duitsers, ondanks dat er volop plaats was, tegen mijn boot aan. Hij met de handschoentjes reageerde op mijn verbaasde blik, door uit te leggen dat hij de hulpvaardige handen had leren waarderen.De stuurkuip van de Duitse boot bevond zich naast die van mijn ...
«1234...7»