1. Doktersassistente - 2


    Datum: 14-10-2017, Categorieën: Extreem, Auteur: Xxx_pen63, Bron: Opwindend

    Deel 2 van 25.Winnie zat in de kamer naast het kantoor van dokter Ulricke. Die was sober ingericht met een aantal dossierkasten en, in het midden, een stevige, functionele tafel met daarrond een aantal bijpassende stoelen. Tegen de muren hingen een paar lijsten met erotische en licht-pornografische afbeeldingen. Ze had zich van de vrouw moeten tooien met enkele attributen die het grietje meestal droeg. Grote hoepelvormige oorringen, een halsketting met daaraan een kruisje en een horoscoopplaatje (een tweeling, had de man aangegeven), een goudkleurig kettinkje rond haar linker enkel.Die avond had ze een wit zomerjurkje gedragen. Dat droeg Winnie nu dus ook; het was zo dun en zo fragiel dat je er los kon doorkijken – en zien dat zij er niks onder droeg. Het was voorzien van een ruime decolleté, die de aanzet van haar borsten duidelijk toonde.Om er voor te zorgen dat de man in de illusie op zou kunnen gaan, droeg ze een groen masker dat nagenoeg haar hele gezicht bedekte. Het begon net onder haar haarlijn en liet enkel het puntje van haar neus en haar mond vrij, zodat ze kon ademen en pijpen.Het meisje chatte via Whatsapp met haar moeder en vertelde wat er te gebeuren stond.‘Wees voorzichtig, kind,’ benadrukte Imelda.Winnie verzekerde haar mama dat Ulricke nooit iets zou doen dat haar in gevaar zou brengen. Dat wist ze toch?‘Ja, ik weet het wel,’ schreef Imelda terug. ‘Maar toch ’Het meisje vond het lief dat haar moeder zich zo bezorgd toonde. Dan hoorde ze het volume van ... Dubois zijn stem omhoog gaan. ‘Ik haat haar!’ drong door de deur heen. ‘Ik haat haar met alles wat ik in mijn lijf heb!’ Een ogenblik stilte – waarschijnlijk omdat Ulricke een vraag stelde. Dan: ‘Wat bedoel je met “ze is hier”?’Dat was haar teken, wist ze. Ze stuurde Imelda een afscheidsberichtje met vier kus-emoji’s en legde haar iPhone neer.Vijf seconden later ging de deur open en kwam Maier binnen, op de voet gevolgd door een man. Ze keek Winnie bemoedigend in de ogen. ‘Hier is ze,’ zei ze tegen haar patiënt. Met grote ogen en een hoofd dat rood aangelopen was, keek die naar Winnie. ‘Wat zeg je nu tegen haar?’Winnie zag dat de man, die er overigens niet slecht uitzag (één meter tachtig, goed gebouwd, zwart, kortgeschoren haar, zware wenkbrauwen, bruine ogen, stevige neus, smalle lippen, krachtige kin), in de war was.‘Dat-dat is Aurélie niet,’ stotterde hij.Maier ging naast hem staan en legde haar hand op zijn schouder. ‘Toch wel, kijk maar eens goed. Ros haar, grote oorringen, kettinkje om haar hals en om haar voet Dit is nu Aurélie. En ik wil dat je haar vertelt hoezeer je haar haat. Ik wil dat je je afkeer voor haar de vrije loop laat.’Verwarring maakte in de ogen van de jongeman plaats voor een hele rits negatieve expressies. Afkeer, walging, haat, woede. Winnie moest een keer slikken. Haar hartslag ging omhoog. Shit. Ik hoop dat ze die taser bij de hand heeft ‘Dag, Daan,’ zei ze dan – haar stem klonk niet erg vast. Ze slikte. ‘Dat is lang geleden, hé?’ Al vaster nu.Ulricke ...
«1234...7»