1. Huwelijksreis - 4


    Datum: 25-9-2017, Categorieën: Overspel, Auteur: Kristiena, Bron: Opwindend

    De volgende dag was het eiland Gavnos gehuld in lage wolken, en je kon niet meer dan twintig meter zien in elke richting. Jannie had griep gevat, en lag de hele dag in haar hut, koortsig en ziek. Tom bleef bij haar, waardoor we hen niet zagen bij de maaltijden. Jaap en ik bleven het grootste deel van de dag op onze kamer. Ik las mijn boek en Jaap werkte met zijn laptop.De volgende dag kwam de zon al vroeg op en overstroomde het dal met glorieuze zonneschijn, de resterende slierten van mist losten snel op. Jannie stond erop dat Tom naar buiten zou gaan om te genieten van de mooie dag. Ze wilde niet dat hij zou zitten kniezen in de trekkershut, alleen vanwege haar. Dus pakte hij zijn rugzak en vertrok vroeg, Hij stopte even bij onze hut, om te vertellen waar hij heen ging en ons te vragen om na de koffie even te gaan kijken bij Jannie.Jaap lag nog te slapen als een blok. Het was vroeg in de ochtend en hij was een late slaper. Ik keek Tom na, terwijl hij parmantig naar beneden liep langs het pad, vrolijk fluitend, en ik bedacht dat, in plaats van de hele ochtend te wachten tot Jaap eindelijk op ging staan, ik ook best naar buiten wilde gaan en genieten van de zonnige dag.Dus pakte ik wat te eten in mijn rugzak en liet een briefje achter voor Jaap, dat ik was gaan wandelen en in de loop van de middag wel terug zou zijn. Ik voegde een P.S. eraan om hem te vragen om even te kijken hoe het ging met Jannie.Stilletjes sloot ik de achterdeur en begon aan mijn wandeling. Er waren maar ... een twee paden om uit te kiezen, en na wat aarzelen zag ik geen reden om niet hetzelfde pad te nemen als Tom. Ik kon best genieten van een eenzame wandeling, mijmerde ik bij mezelf, maar het zou ook niet vervelend zijn om Tom te ontmoeten, als dat toevallig zo uitkwam.Het duurde maar een kwartiertje, en toen had ik hem al ingehaald."Oh, hallo Tom!" riep ik vrolijk. "Ik vond dat Jannie gelijk had en dat wij zo'n prachtige ochtend niet verloren mogen laten gaan.""Waar is Jaap?""Oh, die ligt nog te slapen, ik kan hem vaak niet wakker krijgen voordat het middag is.""Nou," zei hij, "goed dan." Hij leek mij wel een beetje verlegen. Hier waren we dan, twee aardige mensen, helemaal alleen met elkaar op een eenzaam eiland. We waren allebei pasgetrouwd, maar niet met elkaar. Het was een lastig parket, een beetje te lastig misschien? Wat kon ik zeggen, om subtiel aan te geven waar mijn belangstelling naar uitging?"Ik was van plan om wat bessen te gaan plukken," zei ik en toonde hem het lunchmandje dat ik speciaal daarvoor had meegebracht. "Het zou leuk zijn om ook wat bessen mee te nemen voor Jannie. Heb je ergens bessen zien staan?""Niet hier. Maar aan de overkant van dat beekje, waar we gisteren waren, daar waren wel wat bessenstruiken.""Ja, dat herinner ik me. Zullen we daar gaan kijken? Als jij me wilt vergezellen, dat durf ik het wel aan om zo ver te gaan."Dat "zover te gaan", was wel de meest gedurfde toespeling die ik ooit in mijn leven tegen een man had gedaan.Tom deed aarzelend ...
«1234»