1. Examens Van Mijn Buurjongen 5


    Datum: 16-9-2017, Categorieën: Homo, Auteur: Xseppex, Bron: Opwindend

    Niet veel later liepen we buiten zwijgend naast elkaar. Het was behoorlijk koud en beide hadden we een muts op gezet. Kevin liep met zijn hoofd naar beneden en trapte regelmatig tegen een losliggende steen. 'Zullen we naar het bos gaan?' vroeg ik en Kevin haalde zijn schouders op. Het bleef nog een hele tijd stil. Ik wilde hem tijd geven om na te denken, maar ik wilde ook graag weten wat er in dat puberverstand omging. Toen we al een aardig stuk in het bos hadden gewandeld zei ik 'ben je boos op me ofzo?'. Ik zag dat Kevin een beetje opschrok uit zijn overpeinzingen. Alsof hij nu pas besefte dat ik nog naast hem liep. 'Niet op jou...' zei hij toen. 'Op wie dan?' vroeg ik, wetende wat hij zou gaan zeggen. Kevin zuchtte diep en zei 'Ik denk... dat ik een verkeerde keuze heb gemaakt... met Nidal.'Plots bleef Kevin staan en hij keek me aan. Het duurde enkele stappen voordat ik in de gaten kreeg dat hij niet meer naast me liep dus vanaf een afstand keek ik om. 'Meer dan een jaar heb ik vergooid voor die jongen...' riep Kevin me plots toe met behoorlijk luide stem. Een beetje onzeker keek ik rond, maar er was niemand in de buurt. 'Telkens opnieuw hoop ik dat hij bijdraait. En oké soms gebeurd dat ook wel, maar altijd voor zijn eigen egoïstische ikje!' vervolgde Kevin op diezelfde luide toon. Met een beetje onzeker gevoel knikte ik. Kevin zette weer wat pasjes vooruit en bukte voorover, alsof hij op de grond naar antwoorden zocht.Met een trage stille, maar beheerste, stem zei ik ... 'Weet je Kevin, ik zie dat je er behoorlijk doorheen zit. Maar als die jongen je zo pijn doet, waarom blijf je er dan bij? Er is niemand die je tegenhoud om er een punt achter te zetten?' Het werd even stil en Kevin keek me aan, eerst ongelovig. Maar langzaamaan werden zijn ogen helderder. Iets wat voor mij als buitenstaander normaalste zaak ter wereld was, was bij hem blijkbaar ondenkbaar geweest. Even zag ik hem knikken en plots draaide hij zich naar me toe. Voor mij helemaal onverwacht, pakte Kevin met stevig in zijn armen en omhelsde me innig. Zijn strakke buik drukte tegen mijn bolle buikje en ik omhelsde hem teder rond zijn middel. 'Er zijn nog jongens genoeg die jou wel waard zijn' fluisterde ik hem zacht in zijn oor. Hij liet me los en terwijl hij me in de ogen keek zag ik een klein knikje.Kevin vertelde daarna erg open tegen me. Het was alsof ik zijn vertrouwen helemaal gewonnen had. Hij vertelde over vriendschappen die hij voor Nidal had laten schieten. Leerkrachten op school met wie hij het wel goed kon vinden, maar Nidal niet. Niet veel later had Nidal hem ook al overhaalt om duiveltje te zijn, in plaats van het engeltje uit te hangen. Dat had van hem afgelopen jaar zo'n rotjong gemaakt. Terwijl hij dit vertelde, aarzelde hij geen minuut. Het was alsof hij blij was eindelijk eens te kunnen vertellen wat hij al die tijd had verzwegen.'Hoe hebben jullie elkaar eigenlijk leren kennen dan?' vroeg ik nieuwsgierig. Kevin keek even nadenkend en antwoordde toen vol in ...
«1234...12»