1. Geja genomen op de koffiebar


    Datum: 6-9-2017, Categorieën: Overspel, Auteur: Trian, Bron: Gertibaldi

    Ik vergader regelmatig in een klein buurthuis op het platte land. In één van die gelegenheden voeren Geja en Bert de scepter. Zij doen dat parttime naast hun reguliere werk. Een leuk stel om mee samen te werken. Geja is een vrouw van begin 50, een strak lichaam en lekker spontaan. De laatste tijd werkte Geja vaak alleen om dat Bert door hartklachten is geveld. Maar de samenwerking met Geja bleef uitstekend. Oh ja, Geja heeft geen geweldig borsten, maar wel bloesjes waarvan het altijd een knoopje te veel los is en laag uitgesneden T-shirts. Dus haar b-cups zijn bij het inschenken van de koffie, voor ieder die daar belangstelling voor heeft, zichtbaar. Kortom Geja is een vrouw waar ik wel eens over droomde en die ik best eens wat dieper wilde leren kennen. Maar er zijn grenzen en zelfbeheersing slaat je daar door heen. Maar de afgelopen maanden werd Geja wat stiller. Onlangs, bij het vastleggen van de volgende vergadering, zei ik tegen haar dat ik haar wat stil vond en vroeg of er wat aan de hand was. “Bert begint weer een beetje op te krabbelen, maar hij zit stijf onder de medicijnen en het is de vraag of hij ooit weer helemaal de oude wordt. En ik mis hem de laatste tijd steeds meer.” “Mis hem, maar hij is toch de hele dag thuis.” “Geja kreeg een kleur. “Ja, hij is thuis, maar ik heb behoefte aan een man die aan mij zit en met me vrijt, maar daar komt helemaal niets meer van. Door zijn medicijnen is zijn seksuele belangstelling nagenoeg nul en van erecties is al helemaal ... geen sprake meer. En ik heb juist een geweldige behoefte aan lichamelijk contact en seks. Dat is ook de kracht van onze relatie. Ik heb natuurlijk mijn speeltjes, maar dat is behelpen.” Ik was stom verbaasd over zoveel openhartigheid en wist niet wat ik moest zeggen. “Maar Bert kan je toch met de hand bevredigen of je lekker beffen?” was mijn wat onnozele reactie. Geja lachte wat verlegen. “Ja, dat doet hij ook wel, maar ik wil meer.” “Hebben jullie geen huisvriend of een goede kennis die de honneurs van Bert kan waarnemen?” was het enige wat ik zo gauw kon bedenken. Maar daar reageerde Geja niet op. Bij het afscheid omarmden we elkaar, iets wat we anders nooit deden. Geja drukte haar lichaam tegen mij aan. Het was zomer dus ik was ook luchtig gekleed en dus voelde ik de contouren van haar opgewonden lichaam. Ze wreef zich tegen mij aan en begon me stevig te zoenen. “Wil jij die huisvriend zijn?” vroeg ze mij smekend, terwijl ze haar lichaam nog steviger tegen mij aan drukte. Mijn jongeheer reageerde gewillig op deze uitnodiging. Ik ging met mijn handen over haar rug en haar billen. Ik voelde dat dit uit de hand ging lopen. Maar Geja liet mij begaan. Plotseling deed ze een stap achteruit. Shit was ik te ver gegaan? Maar Geja keek mij lachend aan. “Ik ga de deuren even sluiten, dan worden we niet gestoord,” zei ze met een wellustige blik. Zo stonden we even later in de keuken, een ruimte in het gebouw zonder ramen. “Om op je vraag terug te komen, ik wil jouw huisvriend wel zijn.” ...
«123»